(ΜΜ)Εμέσματα

Η κοπέλα δούλεψε σκληρά. Το άβγαλτο αυτό παιδί(23 χρονών παιδί το μάθαμε και αυτό),έφαγε όλα της τα νιάτα στα γυμναστήρια και τους στίβους και για λίγες ναζιστικού περιεχομένου αφέλειες που έγραψε πάνω στο νεαρό της ηλικίας της ,γνώρισε το κακό πρόσωπο του ελληνικού κράτους(όλοι αυτοί δηλαδή που ένοιωσαν την καταστολή από πρώτο χέρι ,γνώρισαν το κράτος προδέρμ).Δούλευε καθημερινά χωρίς καμιά διακοπή και τιμωρήθηκε βάναυσα γιαυτό. Εκεί που οι συνομήλικες της διασκέδαζαν μέχρι πρωίας,αυτή έπρεπε να δουλεύει αργά μέχρι το βράδυ χωρίς να γνωρίζει τι θα πει διακοπές ή  ξεκούραση. Έκανε τόσες θυσίες κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της και στο τέλος τα έχασε όλα για μερικούς χαρακτήρες στο τουιτερ. Αν αυτά δεν είναι αδικία τότε τι είναι;

Τα παραπάνω είναι μερικές “στο πόδι” διαπιστώσεις για το πως αντιμετώπισαν , η φιλοναζιστική και με την βούλα πλέον καθεστωτική δημοσιογραφία,τα εθνικιστικά μπλογκς αλλά και οι φιλελεύθεροι υποστηρικτές των εταιρικών συμφεροντων ,τον αποκλεισμό της αθλήτριας του τριπλούν Παπαχρήστου από τους ολυμπιακούς αγώνες. Αν και οι διαπιστώσεις αυτές είναι βγαλμένες από την κούτρα μου ,για τον προφανή λόγο ότι έχω πολύ καλύτερα πράγματα να κάνω στη ζωή μου από το να αναμοχλεύω την προβλέψιμη ελληνική δημοσιογραφία(σιγά μη κάτσω να φιλοσοφίσω τα εμετουργήματα των δημοσιοκάφρων) ,εντούτοις πιστεύω ότι δεν θα διαφέρουν και πολύ απ την πραγματικότητα.

Αυτή η πραγματικότητα που φιλοδωρεί με ζαρτινιέρες ,κρατητήρια ακόμα και σφαίρες τους τρομοκράτες με τις δολοφόνες κουκούλες και χύνει άπειρο δηλητήριο σε οποιοδήποτε ταξικό αγώνα ,δε θα έχανε ποτέ τέτοιο λαχείο για να προβάλει με λύσσα τους “γρανιτένιους” αξιακούς κώδικες της,με τους οποίους φαίνεται να καυλώνουν στις 8 το βράδι χιλιάδες νοικοκυραίοι.Κατά την διάρκεια  της υπεράσπισης από τους συνηγόρους της ,υπερθεματίστηκαν στα σίγουρα:Το πόσο σεμνό και ταπεινό κοριτσάκι  ήταν,ο κρατικός Γολγοθάς που αντιμετώπισε κατά την προετοιμασία της,οι ατελείωτες ώρες προπόνησης στο γυμναστήριο και οι δεκάδες προσωπικές της στερήσεις.Όλα μια πεταμένη θυσία στο βωμό του πρωτοφανούς λαϊκισμού της αριστεράς(αρίστευσα έτσι;).

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος μάντης για να προβεί σε αυτές τις διαπιστώσεις,αρκεί και μόνο να κάνει τον κόπο ρίξει μια ματιά σε συνεντεύξεις παλαιότερων πρωταθλητών και πρωταθλητριών. Τόσο κοπιαρισμένες απαντήσεις σε αντίστοιχα κοπιαρισμένες ερωτήσεις ,μόνο στο χώρο της πολιτικής και του αθλητισμού μπορεί κάποιος να διαβάσει. Ίσως γιατί και οι δυο αυτοί χώροι εργάζονται για τα ίδια συμφέροντα και άρα ψωνίζουν και από την ίδια αγορά της επικοινωνιολογίας. Πόσοι τόνοι μελανιού άραγε να έχουν σπαταληθεί από τους δημοσιογράφους, στον ζήλο τους επάνω να προπαγανδίσουν την αξία του πρωταθλητισμού και των πλούσιων απολαβών που περιμένουν ένα χρυσό μετάλλιο, ή ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο. Όλοι οι πρωταθλητές είναι παιδιά που δούλεψαν σκληρά και πρέπει να ανταμειφθούν για αυτό,σε αντίθεση…

  Continue reading

Τι είναι ο εθνικοσοσιαλισμός;

Από τον δικτυακό ιστοχώρο “σινιάλο”

Δημοσιεύουμε αποσπάσματα (που μεταφράζονται πρώτη φορά στα ελληνικά) από το κείμενο State and Individual under National Socialism, γραμμένο το 1942 και ανέκδοτο μέχρι το 1998, οπότε και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο βιβλίο του Herbert Marcuse, Technology, War and Fascism, από τις εκδόσεις Routledge, Λονδίνο-Νέα Υόρκη.

Η επιλογή της δημοσίευσης φυσικά δεν θα μπορούσε να είναι τυχαία. Οι σκέψεις αυτές διατυπώθηκαν από τον πιο διακεκριμένο τιμητή της λεγόμενης Σχολής της Φραγκφούρτης μέσα στη δίνη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Με τα εργαλεία μιας νεόφυτης για την εποχή μεταμαρξιστικής σκέψης γίνεται προσπάθεια να αναλυθεί το φαινόμενο του εθνικοσοσιαλισμού μέσα στα καινούργια του δεδομένα όπως αυτά είχαν διαμορφωθεί και οδηγήσει (σ)τον πόλεμο.

«Ο εθνικοσοσιαλισμός δεν είναι επανάσταση ούτε ένα είδος ανανέωσης». Φαίνεται καταρχάς η ανάγκη να αποκαθηλωθεί μια γενικευμένη εντύπωση που ήθελε να δώσει αυτή η μορφή του φασισμού σε ολόκληρο τον κόσμο: η αύρα μιας νέας και λαοπρόβλητης δύναμης που μπορούσε να ενεργοποιήσει τα πιο απόκρυφα οράματα των φυλετικών ελίτ. Τα στοιχεία που αποκαλύπτουν το δυνάμωμα των γερμανών μεγαλοαφεντικών στο πλαίσιο του νέου καθεστώτος είναι απαραίτητα για να απαντηθεί η εθνικοσοσιαλιστική λαϊκιστική ρητορεία της φετιχοποίησης των «αρετών της εργατικής τάξης».

Continue reading

Με θυμάται κανείς;

Αν υπάρχει μια περίοδος όπου το “αρχαίο πνεύμα αθάνατο” των ολυμπιακών “μεγαλούργησε” με κάμποσο σπρώξιμο από τη χημική βιομηχανία,αυτή δεν είναι άλλη από την δεκαετία του 80.Η αντιπαλότητα και ο συναγωνισμός μεταξύ των αμερικανίδων ,των ανατολικεγερμανίδων και των σοβιετικών αθλητριών του στίβου στα σπριντ,έφτασε σε τέτοιο βαθμό ανταγωνισμου που δύσκολα θα ξαναζήσουμε στο μέλλον. Δεν είναι τυχαίο πως όλα τα γυναικεία παγκόσμια ρεκόρ που σημειώθηκαν τότε στο στίβο μέχρι και τα 800 μέτρα, παραμένουν μέχρι σήμερα ακατάρριπτα.Δυστυχώς οι πολιτικές σκοπιμότητες εκατέρωθεν,είχαν ως αποτέλεσμά την μη συμμετοχή όλων αυτών των σούπερ αθλητριών σε δυο ολυμπιάδες ,στερώντας την ανθρωπότητα από την ευκαιρία να διαπιστώσει ποιανού οι  ουσίες είναι οι αποτελεσματικότερες. Δεν είναι κοινό μυστικό πως την εποχή εκείνη η επιστήμη της ντοπας έφτασε σε δυσθεώρητα ύψη ,το ίδιο φυσικά και τα ντόπινγκ σκάνδαλα και στις δυο πλευρές του τείχους. Όλα αυτά όμως θα αποτελούσαν μια κακιά ανάμνηση για την πολυαναμενόμενη  ολυμπιάδα της Σεούλ.

Continue reading

Σ’ ευχαριστώ κύριε

Σ’ ευχαριστώ κύριε που μου χάρισες  μια πάνινη μπάλα για να παίζω στο χωματόδρομο, δίπλα σε έναν ομαδικό τάφο,

που δεν με έκανες έναν ακόμα γενοκτόνο,

που γλίτωσα τον λευκό θάνατο,

που μπορώ να ονειρευτώ ένα βολικό δωδεκάωρο στο ορυχείο,

που παράγω παπούτσια με γοργή χάρη για τα άλλα τα παιδάκια,

που δεν έγινα τροφή για τους γύπες ακόμα,

που μου άφησες μερικές δωρεάν σταγόνες νερό για να πιω,

που η μάνα μου θα πεθάνει απ’ την αρρώστια χωρίς να τυραννηθεί,

που τα ντουβάρια του σπιτιού γλίτωσαν από τον χθεσινοβραδινό βομβαρδισμό,

που σώθηκα από την αδέσποτη σφαίρα,

που βλέπω απ’ το παράθυρο του σπιτιού μου τα χαλάσματα.

Για όλες αυτές τις ειρηνευτικές διαδικασίες,

για τις εκατοντάδες ανθρωπιστικές σου αποστολές,

για τις δεκάδες συναυλίες,

για τα εκατομμύρια μολύβια και τετράδια που πούλησες.

Σ’ ευχαριστώ κύριε που με άφησες να ονειρευτώ,

το μέλλον μου ως σπουδαίος ολυμπιονίκης μέσα από την πολύχρωμη εικόνα της τηλεόρασης.