H τρομοκρατία των Διακοσίων

Διακόσιοι άνθρωποι,οι επονομαζόμενοι διαδηλωτές- και όχι φυσικά πολίτες με δικαιώματα γιατί τα μόνα δικαιώματα που απέμειναν στους κατοίκους της χώρας είναι αυτά της απάθειας και της απραξίας,καταφέρνουν και παραλύουν σε καθημερινή βάση ολόκληρη την πρωτεύουσα από το Πέραμα ως τη Βάρη και από το Φάληρο ως τον Α. Στέφανο και ακόμα παραπέρα ως εκεί που φτάνει η φωνή της επιχειρηματικής ενημέρωσης, με τις ενοχλητικές διαμαρτυρίες τους .

Ούτε εκατόν ενενήντα εννιά,ούτε διακόσιοι ένας. Διακόσια κεφάλια  μέτρησε το καθεστώς του Δένδια, διακόσιοι ισχυρίζεται πως είναι ο «κεφαλάς» Πρετεντέρης ,«οι διακόσιοι ,οι διακόσιοι!! » αναπαράγουν από τα ξημερώματα ως τα μαύρα μεσάνυχτα τα φερέφωνα στα διάφορα hot spot της επιχειρηματικής ενημέρωσης. Καμιά πρωτοτυπία όταν πρέπει η προπαγάνδα του καθεστώτος να φτάσει και στο πιο απομακρυσμένο σαλόνι.

Διακόσιοι απερίσκεπτοι διαδηλωτές (τρομοκράτες κουκουλοφόροι μη ανήκοντες σε οργανωμένα συνδικαλιστικά λόμπι,αθλητικά σωματεία ,κόμματα και γενικότερα οποιοσδήποτε δεν υπόκειται σε κρατικό έλεγχο)επειδή γράφουν στα παλιά τους υποδήματα την νομιμότητα, δηλαδή την εμπορική ζωή της πρωτεύουσας, δηλαδή τις επιχειρήσεις,το μόνο που καταφέρνουν είναι να καταπατούν με το έτσι θέλω την ζωή πέντε εκατομμυρίων ανθρώπων(ούτε τέσσερα δεν είναι αλλά δε γαμείς).Κλείνουν με κάθε αθέμιτο μέσο κεντρικούς λεωφόρους παράδρομους και σοκάκια,τους σταθμούς του Μετρό του τραμ του ΗΣΑΠ του ΟΣΕ των πράσινων- κίτρινων- κόκκινων και μπλε λεωφορείων, το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος ,το λιμάνι του Πειραιά και της Ραφήνας ,τις πιάτσες των ταξί ,τα πάρκινγκ τις πλατείες και τους ακάλυπτους ,τις παραλίες και τους δρυμούς ,στερώντας  έτσι το πολύτιμο αγαθό της ελευθερίας σε πέντε εκατομμύρια πολίτες. Με άλλα λόγια ο ορισμός του φασισμού και η κατάλληλη αφορμή για την κατάλυση της δημοκρατίας από μια ελάσσονα μειοψηφία.

Ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί την μαύρη εκείνη ημέρα της διαδήλωσης των Διακοσίων,ώστε πέντε εκατομμύρια πλην των Διακοσίων τρομοκρατών, επομένως 4.999.800: ηλικιωμένοι , βρέφη ,νεογέννητα,αγέννητα ,νοικοκυρές,ιδιωτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι,εργάτες , μαθητές,σπουδαστές,φοιτητές, νοσηλευόμενοι και πεθαμένοι,να αδυνατούν να κατέβουν στο κέντρο για τα απαραίτητα ψώνια της ημέρας,να πιουν ένα καφέ,να περιηγηθούν στα μνημεία,να θαυμάσουν το ναό της δημοκρατίας,να χαζέψουν τις γύρω βιτρίνες,να ταΐσουν τα περιστέρια,να εργαστούν στα καταστήματα και τις επιχειρήσεις,να μοιράσουν διαφημιστικά φυλλάδια,να βγάλουν τον σκύλο βόλτα στο πάρκο,να κάνουν το πρωινό τους τζόκινγκ,να κάτσουν στα παγκάκια και να διαβάσουν ένα βιβλίο,να κάνουν skateboard, να διαλογιστούν με τους διπλανούς πολίτες,να επικοινωνήσουν ,να προβληματιστούν, να τραγουδήσουν ,να χορέψουν ,να μεθύσουν με τις χαρές της ζωής,να αλλάξουν την πόλη τους,να αλλάξουν ολόκληρο τον κόσμο υπό τους ήχους του id like to change the world.

Advertisements

Το ελληνικό διαδικτυακό Ιράν και η εθνοσωτήριος επανάστασή του

Είναι πάμπολλες οι φορές σε βαθμό κακουργηματικό για την ψυχική μου υγειά,που άκουσα και συνεχίζω να ακούω ,διάβασα και συνεχίζω να διαβάζω,περί επανάστασης ,επαναπροσδιορισμού  και τα τοιαύτα από το mainstream κομμάτι της κοινωνίας ,δηλαδή το απολίτικ και πλειοψηφικό υποκείμενο που ζούσε σε κατάσταση ύπνωσης θεωρώντας πως τίποτα δεν μπορεί να το ξυπνήσει από το υλικό του όνειρο.

Continue reading

Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ(Greek subs)

Tο δεύτερο κεφαλαιο του ντοκιμαντέρ του Richard Dawkins ”η πηγή του κακού” που παρουσιάζει ωμά τις βλαβερές συνέπειες της θρησκείας που κατατρώει σα γάγγραινα τους ανθρώπους και τον πολιτισμό.Ίσως η πιο σοκαριστική ερευνα του μεγάλου αυτού ανθρωπιστή επιστήμονα..

(Το πρώτο μέρος «Η περί θεού αυταπάτη» ξεκινάει από εδώ)

Continue reading

Πόσοι μετανάστες χωράνε σ’ αυτή τη χώρα;

Ένα είναι το ερώτημα που ταλανίζει εδώ και χρόνια την ψυχή τoυ ενδόξου έθνους. Το βασανιστικό αυτό ερώτημα οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο γνωστό συμπέρασμα :θα ψηφίσω χρυσή αβγή για να ξεβρομίσει ο τόπος, άσχετα αν στην άνω βλαχοραχούλα δεν κυκλοφορεί ούτε δείγμα μετανάστη. Αλλά είπαμε,στην εποχή του ευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ,η ενασχόληση με οτιδήποτε ξενίζει τα αλάνθαστα αισθητήρια του έθνους, είναι η νέα καθημερινότητα στα αγιασμένα επαρχιακά καφενεία και τις σικάτες καφετέριες του αστικού χαχανισμού. Δεν είναι φυσικά η τεθωράκιση της όποιας δημοκρατίας για χάρη της σωτηρίας της οικονομίας. Δεν είναι η επιστρατευμένη νομιμότητα. Δεν είναι πόσοι άνθρωποι χωράνε στα λογιστικά κωλόχαρτα των τεχνοκρατικών μνημονίων ,αλλά πόσοι μετανάστες χωράνε εντός των γεωγραφικών συνόρων, κι αν για τις βέρες αθηναίες δημιούλες το θέμα λύνεται με διαμοιρασμό των εναπομείναντων δημόσιων χώρων ,για τους πιστοποιημένους Έλληνες με εντατική ναρκοθέτηση του Έβρου,για τον πρωθυπουργό λύνεται με απλά μαθηματικά. Όποιος Κινέζος διαθέτει 250000 ευρώ για την αγορά κάποιου ακινήτου στην Ελλάδα ,τότε του παρέχεται χωρίς καμία προϋπόθεση πενταετής βίζα.

Το χάσμα της  νομιμότητας ανάμεσα σε ένα λαθρομετανάστη και έναν επενδυτή ,κοστολογείται  στα 250 ολόκληρα χιλιάρικα.Χρειάστηκαν τρία χρόνια βαρβαρότητας για να πληροφορηθούμε πόσοι τελικά χωράνε στην Ελλάδα. Και είναι πολλά τα εκατομμύρια των φραγκάτων Κινέζων που χωράνε ,όπως χωράνε όλοι οι εκατομμυριούχοι δισεκατομμυριούχοι αυτού του κόσμου στη ζεστή ελληνική αγκαλιά .Τι κι αν είσαι άραβας δικτάτορας ,ρώσος μαφιόζος ,αλλόθρησκος και  σε βρίζουν όλη μέρα:τα χρήματα σου είναι τα νόμιμα έγγραφα για να εξαγόρασεις όλες τις δόσεις της ελληνοχριστιανικής φιλοξενίας.Τα χρήματα κατάντησαν να είναι η μόνη και μοναδική προϋπόθεση,το trademark του  πολιτισμού,η τελευταία  ελπίδα που απέμεινε στο έθνος .Τώρα αν θα στηθούν πανηγύρια και χοροί για να υποδεχτούμε τους Κινέζους επενδύτες, δε το γνωρίζω. Ρωτήστε την πολυταξιδεμένη Μ.Τσόκλη. Εχει τεράστια εμπειρία στα δουλικά πανηγύρια υποδοχής και λατρείας.

Στη Σεκοσεσόλα 46 χρόνια παράγουν… συλλογικότητα

Ενα δίκτυο με περισσότερους από 50 αυτοδιαχειριζόμενους συνεταιρισμούς λειτουργεί στη Βενεζουέλα. Ασχολείται από τη διάθεση προϊόντων μέχρι τον οικιακό εξοπλισμό και από τα γραφεία κηδειών μέχρι την παροχή υπηρεσιών υγείας

Της Ντίνας Δασκαλοπούλου,  Διερμηνεία: Νίκος Κοκκάλας

Εφημερίδα των συντακτών

Οταν ρωτάς «ποιο είναι το βασικό τους προϊόν» και σου απαντούν «η συλλογικότητα» και στην αμέσως επόμενη αυτονόητη ερώτηση «δηλαδή τι κάνουν», σου απαντούν «ψαρεύουν όλοι μαζί», αναγνωρίζεις πως η πρόσκληση είναι τουλάχιστον ενδιαφέρουσα. Για να είμαι απολύτως ειλικρινής, εμείς εδώ στην «Εφημερίδα των Συντακτών» είμαστε νεοσσοί συνεταιριστές κι έτσι μάλλον εξηγείται πως δεν γνωρίζαμε τον συναρπαστικό κόσμο της Σεκοσεσόλα.

Η πρόσκληση της «Αλληλεγγύης για όλους» κι άλλων 9 συλλογικοτήτων να συνδιοργανώσουμε την αποψινή εκδήλωση στα Παναθήναια μας σύστησε τους ανθρώπους αυτούς που… ανακάλυψαν την Αμερική 46 ολόκληρα χρόνια πριν καν εμείς φανταστούμε πως θα μπορούσαμε να έχουμε μια καθημερινή εφημερίδα χωρίς αφεντικά. Η συνάντηση λοιπόν με τη Λιζέθ Καρολίνα Βάργκας Καμπέρο είχε πολλαπλό ενδιαφέρον και ουχί μόνον δημοσιογραφικό.

Σε μια κοινωνία που καταρρέει υπό τον ζυγό του πιο άγριου φιλελευθερισμού, η Σεκοσεσόλα από τη μακρινή Βενεζουέλα δεν είναι απλώς ένα δίκτυο με περισσότερους από 50 συνεταιρισμούς και 20.000 μέλη, αλλά ένας εναλλακτικός τρόπος οργάνωσης της εργασίας και της καθημερινής ζωής που θα μπορούσε να μας εμπνεύσει.

1.200 εργαζόμενοι

getFile (22)Η Λιζέθ είναι γέννημα θρέμμα της Σεκοσεσόλα: οι παππούδες της ήταν από τους πρωτοπόρους που ίδρυσαν το δίκτυο. Μεγάλωσε μαζί τους και κάθε Σαββατοκύριακο των παιδικών της χρόνων ήταν αφιερωμένο σε κάποια από τις δραστηριότητες του συνεταιρισμού. Οταν το 2003 ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην επικοινωνία ήταν για εκείνη αυτονόητο πως δεν θα αναζητούσε εργασία στην αγορά, αλλά στη Σεκοσεσόλα.

Continue reading