Σκλαβιά ή θάνατος.

 

4362149

Πριν ένα μήνα υψώθηκε μια τεράστια σημαία σε μια κεντρική πλατεία από ανθρώπους οργισμένους μεν, έτοιμους δε, να λιντσάρουν τον οποιοδήποτε στην καλύτερη των περιπτώσεων και να μαχαιρώσουν τον οποιοδήποτε στην χειρότερη, με αφορμή το οτιδήποτε δεν ταίριαζε στην τεράστια σημαία τους .Η κεντρική αφήγηση ήταν μια. Αν θες να είσαι με εμάς, πρέπει να μοιάζεις σαν εμάς, να ντύνεσαι σαν εμάς ,να συμπεριφέρεσαι σαν εμάς, να προσκυνάς σαν εμάς ,να αναπνέεις σαν εμάς κι αν χρειαστεί  για μια ονομασία ,να πεθάνεις σαν εμάς.

Μια σημαία ντροπή αλλά γεμάτη εθνική υπερηφάνεια για τη μικρότητα της συγκεντρωμένης μάζας που από τα λεγόμενά της ,τίποτα απολύτως δεν είχε σημασία μπροστά στην ονοματοδοσία του “εχθρικού” κράτους. Τι κι αν δεν έχεις ούτε βρακί να βάλεις στον κώλο σου, μπορείς να τον ντύσεις με εθνικά σύμβολα. Όσο μεγαλώνουν οι σημαίες ,τόσο μικραίνουν οι άνθρωποι. Και τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που τρέφονται από τους κάδους σκουπιδιών της ιστορίας τους για να  γεννήσουν τους αυριανούς κάδους της ανακύκλωσης ενός άθλιου παρελθόντος;Τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που σκοτώνουν την ζωή των άλλων για χτίσουν την δική τους ζωή; Μια δικη τους ζωή που πρέπει να είναι το πιστό αντίγραφο κάποιου υποτιθέμενου ανώτερου DNA , πριν κι αυτό πεθάνει με τίμημα μια σκατένια δουλειά σε κάποιο χοιροστάσιο για λίγα ευρώ το μήνα. Μια καινούρια ζωή γεννιέται καθημερινά σε αυτόν τον τόπο, αλλά κι αυτή θάνατος είναι.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s