H αναστολή δεν είναι για την Ηριάννα

(Από την εφημερίδα των συντακτών)

Η γνωστή για την ευαισθησία της στους νέους ανθρώπους εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αλλά και ολόκληρος ο κόσμος της Δικαιοσύνης, που μοιάζει με κάποιες αποφάσεις να έχει χάσει από τα μάτια όχι απλώς την έννοια της επιείκειας αλλά ακόμα και εκείνη του μέτρου στην επιβολή ποινών, οφείλουν να σκύψουν στην υπόθεση της Ηριάννας.

Για μια κοπέλα που δεν είχε καμία σχέση με οποιονδήποτε «ακραίο» πολιτικό χώρο, που απλά έχει δεσμό με έναν νέο άνθρωπο τον οποίο επίμονα προσπάθησαν να μπλέξουν οι διωκτικές αρχές και που αργότερα αμετάκλητα αθωώθηκε από Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, η ποινή 13 χρόνων κάθειρξη χωρίς αναστολή, χωρίς ελαφρυντικά, χωρίς μαρτυρικές καταθέσεις σε βάρος της και με μόνο στοιχείο ένα μερικό αμφιλεγόμενο δείγμα DNA ξεπέρασε κάθε προηγούμενο («Εφ.Συν.» 7/6/2017).

Ηδη η άδικη μεταχείρισή της έχει προκαλέσει τις πρώτες αντιδράσεις από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και από συναδέλφους της στο Πανεπιστήμιο. Σημειώνουμε ότι ακόμα και το ίδιο το βούλευμα κάνει λόγο για ανύπαρκτα ευρήματα.

Η Ηριάννα, μια δραστήρια επιστήμων και υποψήφια διδάκτωρ της Φιλοσοφικής, μια εξαιρετικά χαρισματική και επιμελής φοιτήτρια, κλείστηκε για 13 χρόνια στις φυλακές της Θήβας, ενώ εμβρόντητοι είναι οι συνεργάτες και οι υψηλού κύρους καθηγητές της που ετοιμάζονται, σύμφωνα με πληροφορίες, να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση αυτής της αδικίας.

Για να μπορέσει ο καθένας να κατανοήσει τη σκληρότητα αλλά και την προκατάληψη στην ποινική αντιμετώπιση αυτής της κοπέλας, παραθέτουμε εδώ πρωτόδικες δικαστικές αποφάσεις που έδωσαν σχετικά πρόσφατα όχι μόνο ελαφρυντικά, αλλά και αναστολή ποινής μέχρι το Εφετείο σε κατηγορούμενους με βαριές καθείρξεις και για εξαιρετικής βαρύτητας κακουργήματα.

1. Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων (Θεσσαλονίκη) στην εκδίκαση της υπόθεσης δωροδοκίας γιατρών του ΕΣΥ και υπερκοστολόγησης ορθοπεδικού εξοπλισμού επέβαλε πολυετείς ποινές κάθειρξης σε τρεις πανεπιστημιακούς γιατρούς, με αναστολή. Πρόκειται για ποινές κάθειρξης από 11 έως 14 χρόνια, κρίνοντάς τους ομόφωνα ένοχους για δωροδοκία και ξέπλυμα «βρόμικου» χρήματος.

2. Στην πολύκροτη δίκη του κυκλώματος τοκογλυφίας, ελεύθεροι αφέθηκαν, με απόφαση του Τριμελούς Κακουργιοδικείου Πειραιά, όλοι οι «νονοί» που είχαν κατηγορηθεί από την ΕΛ.ΑΣ. το 2011 για συμμετοχή σε συμμορία που εκβίαζε 160 καταστήματα της Αθήνας, προχωρούσαν σε ξυλοδαρμούς ιδιωτών και συμμετείχαν σε κυκλώματα παράνομου τζόγου.

Από τους 30 κατηγορούμενους -ανάμεσα στους οποίους ένας ανώτερος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. κι ένας αστυνομικός– οι 20 καταδικάστηκαν σε ποινές από πέντε έως 13 χρόνια, με την έφεση να έχει ανασταλτικό χαρακτήρα, οπότε αφέθηκαν ελεύθεροι. Ανάμεσά τους αφέθηκαν ελεύθεροι και οι φερόμενοι ως ηγετικά στελέχη της εγκληματικής οργάνωσης.

3. Δεκτές έγιναν από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων οι αιτήσεις αναστολής εκτέλεσης ποινής τεσσάρων από τους οχτώ καταδικασμένων σε πρόσκαιρες καθείρξεις στην υπόθεση του λεγόμενου «συνδικάτου του εγκλήματος», μέλη του οποίου εμπλέκονταν στην υπόθεση απαγωγής του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου.

4. Βαριές ποινές κάθειρξης από 10 μέχρι 12,5 χρόνια επέβαλε το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας σε τέσσερις κατηγορούμενους που κρίθηκαν ένοχοι στην υπόθεση της γνωστής αλυσίδας φούρνων «Το Χωριάτικο», που λειτουργούσε ως «βιτρίνα» μεγάλου κυκλώματος σωματεμπορίας και εκμεταλλευόταν γυναίκες από την ανατολική Ευρώπη. Η έφεση είχε ανασταλτικό χαρακτήρα και αφέθηκαν ελεύθεροι!

5. Στην υπόθεση Energa-Hellas Power (256 εκατ. ευρώ), με την οποία καταδικάστηκαν 11 από τους 19 κατηγορούμενους για υπεξαίρεση, ξέπλυμα και λαθρεμπορία, πλην τριών, αφέθηκαν όλοι ελεύθεροι με αναστολή.

6. Υπόθεση «Noor One»: 33 κατηγορούμενοι. Με ολική ανατροπή του βουλεύματος και της εισαγγελικής πρότασης καταδικάζονται με τη βαρύτερη των ποινών οι δύο Ελληνες «αποστολέας» και «παραλήπτης» του φορτίου των 2 τόνων ηρωίνης, με μικρότερες ποινές ο μεταφορέας της ηρωίνης και κάτοχος της αποθήκης και ο Ιρανός συνοδός του φορτίου. Οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι Ελληνες επιχειρηματίες καταδικάστηκαν σε μικρότερες ποινές, με τις εφέσεις τους να έχουν ανασταλτικό χαρακτήρα και να είναι ελεύθεροι.

7. Ανασταλτικό χαρακτήρα μέχρι την εκδίκαση της έφεσης αποφάσισε το δικαστήριο για 11 κατηγορούμενους για την υπόθεση με τις μίζες στα εξοπλιστικά προγράμματα.

8. Αναστολή στην εκτέλεση της ποινής έδωσε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο στους τέσσερις καταδικασθέντες, υπευθύνους της εταιρείας ΗΛΙΟΣ, για το μοιραίο δυστύχημα τον Αύγουστο του 2005, στο οποίο έχασαν τη ζωή τους 123 επιβαίνοντες. Στον καθένα επέβαλε ποινή φυλάκισης 123 ετών, με ποινή βάσης τα 3 έτη για το πρώτο θύμα και επιπλέον 1 έτος για κάθε ανθρώπινη ζωή που χάθηκε στην αεροπορική τραγωδία. Εκτιτέα από αυτά είναι τα 10 έτη.

9. Εκτός φυλακής βγαίνει και ο τελευταίος εκ των τριών καταδικασθέντων για τη δολοφονία του φιλάθλου Κώστα Κατσούλη. Ο κρατούμενος, που είχε κριθεί ότι είχε ηγετικό ρόλο στην επίθεση, κατέθεσε αίτηση αναστολής της πρωτόδικης ποινής 16 ετών, η οποία του έχει επιβληθεί ομόφωνα. Παρά την αρνητική πρόταση του εισαγγελέα, τελικά η αίτησή του έγινε δεκτή από το δικαστήριο.

10. Εκτός φυλακής βρίσκεται ο χρυσαυγίτης γυμναστής από την Ιεράπετρα, που πριν από ένα χρόνο καταδικάστηκε σε 12 χρόνια κάθειρξη για τον κατ’ εξακολούθηση βιασμό μιας 14χρονης αθλήτριάς του.

11. Την ποινή φυλάκισης πέντε ετών, αλλά με αναστολή, επέβαλε στους δύο άντρες που κάθισαν στο εδώλιο για βιασμό κοπέλας στην Ακρινή Κοζάνης το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο των Γρεβενών. Και οι δύο αφέθηκαν ελεύθεροι, με περιοριστικούς όρους, καθώς θεωρήθηκε πως είχαν πρότερο έντιμο βίο.

Κατόπιν αυτού οι πολίτες αυτής της χώρας μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς. Η Ηριάννα είναι στη φυλακή!

Advertisements

Η δικτατορία που έρχεται

provo.gr

man walking

«Το χέρι υπέγραψε συνθήκη, γέννησε πυρετό,

θέρισε η πείνα κι έπεσε ακρίδα

μέγα το χέρι που έχει τόση εξουσία

στον άνθρωπο, με τ’ όνομα του ορνιθοσκαλισμένο».

Ντύλαν Τόμας, Το χέρι που υπέγραψε

Στις 8 Ιουλίου, το Ευρωκοινοβούλιο με 432 ψήφους υπέρ, 241 κατά και 32 αποχές, ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο προετοιμάζεται το έδαφος για την υπογραφή συνθήκης ελεύθερου εμπορίου ανάμεσα στην ΕΕ και τις ΗΠΑ με την επωνυμία «Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων» (TTIP).[i] Πρόκειται για ένα αποφασιστικό βήμα προς την ολοκλήρωση αυτού που ο Κ. Πολάνυι αποκαλούσε «μεγάλο μετασχηματισμό» της καπιταλιστικής κοινωνίας. Δηλαδή, την ολοκλήρωση της ιστορικής διαδικασίας που αποβλέπει στην πλήρη αγοραιοποίηση της κοινωνικής ολότητας και την υπαγωγή όλων των πτυχών του οργανωμένου κοινωνικού βίου στην δικτατορική κυριαρχία του κεφαλαίου, μέσω της κατάργησης των συλλογικών ελέγχων που οι κολεκτιβιστικές τάσεις είχαν επιβάλλει προκειμένου να προστατευτούν τα ασθενέστερα στρώματα από τις καταστροφικές συνέπειες της οικονομίας της αγοράς.[ii] Πέρα ωστόσο από την αρνητική όψη της άρσης των κοινωνικών ελέγχων, η διαδικασία αγοραιοποίησης έχει και «θετικό», δηλαδή ενεργητικό, περιεχόμενο το οποίο θα μπορούσαμε, κάπως σχηματικά, να το συνοψίσουμε ως εξής: σε ανθρωπολογικό επίπεδο, συνεπάγεται την εξύψωση της άντλησης οικονομικής ωφέλειας σαν μοναδικού ορθολογικού κινήτρου για την ανθρώπινη συμπεριφορά (homo economicus). Η άτυπη τάση προς την ψυχρή οικονομίστικη λογική που ανέκαθεν συνιστούσε χαρακτηριστικό του τρόπου σκέψης και της ψυχοσύνθεσης του ανθρωπολογικού τύπου του μπουρζουά, και που η ιστορική αστική τάξη πάσχιζε να συγκαλύψει μέσω της λογοτεχνίας, της τυπολατρικής ηθικής και της ψεύτικης θρησκευτικής ευλάβειας της, τείνει στην νεοφιλελεύθερη νεωτερικότητα να προσλάβει διαστάσεις κανονιστικής αρχής της ορθολογικότητας, μιας οικουμενικής αλήθειας που είναι αυθύπαρκτη στην «φύση» του ανθρώπου και ως τέτοια οφείλει να καθρεφτίζεται στα συστήματα αξιών και στις πολιτισμικές πεποιθήσεις που αναπαράγονται από τους θεσμούς κοινωνικοποίησης του κυρίαρχου κοινωνικού παραδείγματος (π.χ. σχολεία, παν/μια, ΜΜΕ). Η μετεξέλιξη αυτή βρίσκει έκφραση και στο πνεύμα οργάνωσης της ετερόνομης κοινωνικής ολότητας που αναγνωρίζει την αρχή της κερδοφορίας σαν την μοναδική ορθολογική αρχή γύρω από την οποία θα πρέπει να οργανωθεί η συλλογική ύπαρξη της κοινωνίας. Η τάση για ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και για εμπορευματοποίηση του συνόλου των κοινωνικών αγαθών μέσω της μαζικής εξαγοράς τους από έναν πανίσχυρο και υπερδιογκωμένο ιδιωτικό τομέα δεν είναι παρά η λογική προέκταση του σκεπτικού που αναφέραμε προηγουμένως. Η εξυπηρέτηση του στενού εγωιστικού συμφέροντος και η επιδίωξη της ατομικής κερδοφορίας, εκλαμβάνονται σαν οι μοναδικοί παράγοντες που μπορούν να διασφαλίσουν την ομαλή διεκπεραίωση των ζωτικών κοινωνικών λειτουργιών. Σύμφωνα με αυτό το πνεύμα, ακόμη και η παροχή και κατανάλωση νερού και ηλεκτρικού ρεύματος, η εξόρυξη στρατηγικής σημασίας πρώτων υλών, ή η αποκομιδή σκουπιδιών, είναι λειτουργίες που θα πρέπει να περιέλθουν στον έλεγχο της αγοράς προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι λειτουργίες αυτές θα εξακολουθήσουν να επιτελούνται σωστά και με την μέγιστη οικονομική παραγωγικότητα και αποτελεσματικότητα. Τέλος, ερχόμαστε στην καθολική υποκατάσταση των οργανικών κι αδιαμεσολάβητων κοινωνικών σχέσεων από απρόσωπες νομικές σχέσεις που τελούν υπό την αιγίδα του Κράτους και στην αποθέωση του χρήματος ως μοναδικού μέσου για την ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών κι επιθυμιών.

Η TTIP προβλέπει την πλήρη απορρύθμιση της ευρωπαϊκής αγοράς σε όλους τους τομείς, στα πρότυπα του αχαλίνωτου καπιταλισμού που κυριαρχεί στις ΗΠΑ. Θα πούμε μόνο ένα παράδειγμα ως προς το τι μπορεί να συνεπάγεται αυτή η διαδικασία για τα ετεροκαθοριζόμενα στρώματα. Στην Ευρώπη υπάρχουν 1.200 ουσίες που απαγορεύεται να χρησιμοποιηθούν στην παρασκευή καλλυντικών, επειδή οι ουσίες αυτές απέτυχαν να περάσουν τα εργαστηριακά τεστ στα οποία υποβλήθηκαν για να αποδειχτεί ότι δεν είναι ζημιογόνες για την υγεία των καταναλωτών. Από την άλλη, στις ΗΠΑ οι ουσίες που απαγορεύονται φτάνουν με το ζόρι τις… 12. Αυτό συμβαίνει διότι ενώ στην Ευρώπη το προϊόν πρέπει πρώτα να αποδειχτεί ότι πληρεί τις προδιαγραφές για την προστασία της δημόσιας υγείας και μετά να κυκλοφορήσει στην αγορά, στις ΗΠΑ η νομοθεσία προβλέπει ότι το προϊόν θεωρείται αβλαβές μέχρι αποδείξεως του εναντίου! Δηλαδή, αν κάποιος πελάτης δεν υποβάλλει επίσημο παράπονο το οποίο θα πρέπει να είναι και σε θέση να το αποδείξει, οι εταιρείες θεωρείται ότι φέρουν την ευθύνη για την ποιότητα των εμπορευμάτων που λανσάρουν στην αγορά και επαφίεται αποκλειστικά σε αυτές να συμπεριφερθούν «ηθικά». Και φυσικά ο καταναλωτής θα πρέπει μετά να καταθέσει μήνυση και να κοντραριστεί δικαστικά με την τάδε ή δείνα εταιρεία, με ότι αυτό συνεπάγεται για την πελώρια ανισότητα των μέσων που έχει στη διάθεση του ο μέσος ιδιώτης και ένας εταιρικός κολοσσός που εμπλέκονται σε δικαστική διαμάχη.

Πρόκειται για μια άλλη έκφανση της κυρίαρχης συστημικής ιδεολογίας, σύμφωνα με την οποία η σύμβαση που υπογράφεται ανάμεσα σε έναν εργαζόμενο και έναν εταιρικό κολοσσό συνάπτεται «ελεύθερα» κι εθελοντικά από δύο «ισότιμα» μέρη. Αυτή η λογική της ίσης αντιμετώπισης από τον αστικό νόμο επιστρατεύτηκε στις αρχές του αιώνα για να κηρύξει παράνομες τις πρώτες μαζικές απεργίες εργατών στις ΗΠΑ, αφού σύμφωνα με το σκεπτικό των πολιτικών και δικαστικών ελίτ, ήταν οι εργάτες αυτοί που χρησιμοποιούσαν αθέμιτα μέσα εξαναγκασμού κατά της επιχείρησης, συνασπιζόμενοι εναντίον της σε ένα κοινό απεργιακό μέτωπο.[iii] Κατόπιν τούτου, οι δυνάμεις καταστολής του Κράτους καλούνταν από τους «πληγέντες» εκατομμυριούχους για να επέμβουν δυναμικά και να συντρίψουν τις κινητοποιήσεις χρησιμοποιώντας, δολοφονική πολλές φορές, βία και λειτουργώντας απροκάλυπτα και χωρίς περιστροφές σαν νόμιμοι μπράβοι των οικονομικών ελίτ. Δεν τίθετο θέμα ταξικής μεροληψίας, δεδομένου ότι οι προλετάριοι ήταν εκείνοι που είχαν παραβιάσει και καταπατήσει τις διατάξεις του, ιερού για την αρπακτική μπουρζουαζία, δικαίου των συμβάσεων. Στην περίοδο της νεοφιλελεύθερης νεωτερικότητας, βλέπουμε ότι αυτή η εξουσιαστική νοοτροπία και οι ανορθολογικές αντιλήψεις επιστρέφουν ξανά, ισχυρότερες από πριν. Άλλωστε, δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την σφαγή των απεργών ανθρακωρύχων στο Κέιπ Τάουν,[iv] ενώ μόλις πρόσφατα αποκαλύφτηκε ότι ο πολυεθνικός κολοσσός της Walmart στρατολόγησε τις κρατικές υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ (FBI) σε μια προσπάθεια να καταστείλει στην γέννηση του το κίνημα που ξέσπασε ανάμεσα στους 1,3 εκατομμύρια ανοργάνωτους εργαζόμενους της επιχείρησης υπέρ της ένταξης τους σε εργατικές ενώσεις.[v] Κατά τα άλλα, η ζοφερή πραγματικότητα της ανισοκατανομής της δύναμης και της ιεραρχικής ταξικής δομής της ετερόνομης καπιταλιστικής κοινωνίας συγκαλύπτεται επιμελώς κάτω από τον μύθο μιας χιμαιρικής τυπικής ισονομίας και μιας ψευδεπίγραφης ατομικής ελευθερίας.

Μια παρόμοια χαλάρωση των προστατευτικών διατάξεων προβλέπεται από την TTIP και στον τομέα των επεξεργασμένων τροφίμων, όπου οι μεγάλες πολυεθνικές που δραστηριοποιούνται στο κομμάτι των agro-business θα έχουν επιτέλους την ευκαιρία να κατακλύσουν την ευρωπαϊκή αγορά με μεταλλαγμένα διατροφικά προϊόντα. Μάλιστα, καμία σημασία δεν θα έχει αν τα επίμαχα προϊόντα θα υποχρεωθούν να φέρουν ειδική προειδοποιητική ετικέτα που θα εφιστά την προσοχή του καταναλωτή στο γεγονός ότι περιέχουν γενετικά τροποποιημένες ουσίες. Όπως και σε άλλα πράγματα, η θρυλούμενη ελευθερία της ατομικής επιλογής του καταναλωτή στην οικονομία της αγοράς δεν είναι παρά ένας ιδεολογικός μύθος. Καταρχάς, η επιλογή αυτή προσκρούει στα πολύ πραγματικά όρια του χρήματος που ο κάθε άνθρωπος έχει στην κατοχή του προκειμένου να μπορέσει να ικανοποιήσει τις όποιες ανάγκες και επιθυμίες του. Με την σειρά της, η αγοραστική δύναμη επιδρά πάνω στον μηχανισμό των τιμών, ο οποίος, παρ’ όλο που κατά μια έννοια λειτουργεί ως εργαλείο ροής πληροφοριών από τον καταναλωτή προς τον παραγωγό, ταυτόχρονα επιδρά και ο ίδιος στη διαθεσιμότητα ενός προϊόντος μέσω της αύξησης της τιμής. Το αποτέλεσμα είναι ότι καταγράφοντας αύξηση της ζήτησης, στην πραγματικότητα περιορίζει την ικανοποίηση της καταγεγραμμένης ανάγκης στη βάση κριτηρίων οικονομικής δύναμης, δηλαδή στα οικονομικά ισχυρά στρώματα της κοινωνίας. Έτσι, ενώ στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς έχουμε ίσως μια αντικειμενική καταγραφή των προτιμήσεων του καταναλωτή μέσω των τιμολογιακών διακυμάνσεων, δεν έχουμε όμως ικανοποιητική και δίκαιη κατανομή των αγαθών, αφού μόνο οι εύπορες τάξεις μπορούν να καταναλώνουν και να ικανοποιούν τις ανάγκες τους για αγαθά που παρουσιάζουν αυξημένη ζήτηση. Έτσι, φτάνουμε σε ένα ανορθολογικό σύστημα παραγωγής και κατανομής των αγαθών, στο πλαίσιο του οποίου όσο πιο μεγάλη είναι η ανάγκη της κοινωνίας για ένα συγκεκριμένο προϊόν, τόσο πιο περιορισμένα τα μέσα που έχει στη διάθεση της για να την ικανοποιήσει! Από εκεί και πέρα, οι μεγάλες εταιρείες agro-business, εξαιτίας των οικονομιών κλίμακας που είναι σε θέση να πετυχαίνουν και χάρη στην πρόσβαση που διαθέτουν στα πιο εξελιγμένα τεχνολογικά μέσα, έχουν την δυνατότητα να πουλούν ελκυστικότερο προϊόν σε τιμές που είναι περισσότερο προσιτές από αυτές των ανταγωνιστών τους. Έτσι, είναι ζήτημα χρόνου τα ακριβότερα και σπανιότερα βιολογικά προϊόντα να εξαφανιστούν από την ευρωπαϊκή αγορά, εκτός αν οι ευρωπαίοι καταναλωτές, των οποίων η αγοραστική δύναμη ολοένα και μειώνεται, αποφασίσουν για κάποιον ανεξήγητο λόγο, να δράσουν όλοι μαζί ανορθολογικά, από την άποψη μιας αναγκαίας ανάλυσης κόστους-οφέλους που υποχρεωτικά ρυθμίζει την ικανοποίηση των αναγκών σε μια αγοραία οικονομία, και να αγοράζουν ακριβότερα προϊόντα την στιγμή που το εισόδημα τους μειώνεται. Το πολύ, πολύ τα βιολογικά προϊόντα να μετατραπούν σε είδος πολυτελούς κατανάλωσης διαθέσιμα μόνο για τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα, πράγμα που έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει σε κάποιο βαθμό. Γίνεται αντιληπτό, ότι τα πέραν του Ατλαντικού σκουπίδια θα ενσκήψουν σαν γάγγραινα πάνω στους ανυποψίαστους ευρωπαίους, κυριεύοντας τις αγορές και θέτοντας τις επικρατούσες τάσεις ως προς το πρότυπο της παραγωγής και την κατανάλωσης. Ήδη, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία, στις ΗΠΑ «το 70% όλων των επεξεργασμένων τροφίμων που πωλούνται στα αμερικανικά σούπερ μάρκετ περιέχουν πλέον γενετικά τροποποιημένα συστατικά».[vi]

Αυτή η ζοφερή πρόγνωση περί των συστημικών τάσεων που δρουν «αντικειμενικά» ευνοώντας τις οικονομίες κλίμακας, βασίζεται κατά ένα μέρος στην άδοξη κατάληξη που είχε ο νόμος για το 35ώρο στην Γαλλία. Ο «προοδευτικός» νόμος που είχε ψηφιστεί από την κυβέρνηση Σοσιαλιστών – Πρασίνων το 2000, ουδέποτε καταργήθηκε επίσημα από την εθνοσυνέλευση. Ωστόσο, συμπληρώθηκε το 2004 (κεντροδεξιά κυβέρνηση Ραφαρέν) από μια καινούρια νομοθετική διάταξη η οποία αύξανε υπέρογκα τις εργατοώρες των υπερωριών κι επέτρεπε την «ευέλικτη», κατά περίπτωση εφαρμογή του επτάωρου, ανάλογα με τις προτιμήσεις του εργοδότη και την ατομική αξιολόγηση των παραγωγικών αναγκών της επιχείρησης του. Λίαν συντόμως, τα αφεντικά που έκαναν εθελοντική χρήση αυτής της νομοθετικής ρύθμισης, μπόρεσαν να κατοχυρώσουν ότι οι επιχειρήσεις τους θα λειτουργούσαν με παρατεταμένο ωράριο χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να προβούν σε αντίστοιχη αύξηση δαπανών ως προς την μισθοδοσία. Με αυτόν τον τρόπο, εξασφάλισαν το στρατηγικό πλεονέκτημα απέναντι στους ανταγωνιστές τους. Όσοι θέλησαν να μείνουν πιστοί στην εφαρμογή του επτάωρου τέθηκαν μπροστά στο δίλημμα είτε να υποκύψουν στον ανταγωνισμό και να αφανιστούν, είτε να ακολουθήσουν την ίδια τακτική κατάργησης στην πράξη του επταώρου προκειμένου να καταστήσουν τις επιχειρήσεις τους εκ νέου ανταγωνιστικές. Η τάση γενικεύτηκε και ο νόμος περιέπεσε σε αχρηστία, σε σημείο που να έχει υποστεί απανωτές αναθεωρήσεις προς το χειρότερο από το γαλλικό κοινοβούλιο και πλέον να έχει καταστεί ως επί το πλείστον συμβολικός.[vii]

Τέλος, ένα ακόμη τερατούργημα που προβλέπεται να θεσπιστεί από την TTIP είναι ο λεγόμενος Μηχανισμός Επίλυσης Διαφορών μεταξύ Επενδυτών και Κρατών (Investor-State Dispute Settlements). Η θεσμοποίηση ενός μηχανισμού διαιτησίας ανάμεσα σε κράτη και επενδυτές υποδηλώνει πως στα μάτια των υπερεθνικών κέντρων πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, η ανάγκη της προστασίας του δημόσιου συμφέροντος, ουδόλως υπερτερεί της ανάγκης για την προστασία της κερδοφορίας των πολυεθνικών. Θα λέγαμε πως, οδηγώντας την νεοφιλελεύθερη αντίληψη στην λογική της κατάληξη, οι τεχνοκράτες που εμπνεύστηκαν το θεσμικό πλαίσιο της TTIP καταλήγουν ότι είναι πρακτικά αδύνατο να γίνει διάκριση ανάμεσα στα εταιρικά συμφέροντα από την μία, και το συμφέρον του κοινωνικού «συνόλου» από την άλλη, μιας και οι επιχειρήσεις, και ειδικότερα οι πολυεθνικές, είναι οι κατεξοχήν φορείς της οικονομικής ανάπτυξης στο σύστημα της διεθνοποιημένης οικονομίας της αγοράς, οι οικονομικές ατμομηχανές της δημιουργίας πλούτου και θέσεων εργασίας. Αυτή η εγγενής, αντικειμενική τάση του συστήματος κατοχυρώνεται νομικά από τον μηχανισμό ISDS, ο οποίος αναγνωρίζει εξορισμού ότι η διαφύλαξη των συμφερόντων των «επενδυτών» είναι εξίσου σημαντική με την προάσπιση της κοινωνίας από μονομερείς ενέργειες παραγόντων που συγκεντρώνουν στα χέρια τους τεράστια οικονομική δύναμη. Έτσι, σε μια πλήρη αντιστροφή της επικρατούσας άποψης της σοσιαλδημοκρατικής περιόδου, αντί να αναγνωρίζεται ρητά το δικαίωμα της κοινωνίας να αυτοπροστατεύεται ως συλλογικό σώμα από τις ατομοκεντρικές εγωιστικές μηχανορραφίες των μεμονωμένων καπιταλιστών που αποβλέπουν μόνο στην μεγιστοποίηση του προσωπικού τους κέρδους, αντίθετα αναγνωρίζεται το δικαίωμα του κάθε καπιταλιστή αετονύχη να διεκδικήσει αποζημίωση από μια κυβέρνηση σε περίπτωση που θεωρήσει ότι τα συμφέροντα του ζημιώθηκαν από τις ενέργειες της. Ήδη κάποια παράσιτα του διεθνοποιημένου καπιταλισμού έχουν σπεύσει να κάνουν χρήση αυτή της διασταλτικής ερμηνείας του δικαίου, όπως η σουηδική πολυεθνική Vatenfall. Η εν λόγω εταιρεία υπέβαλε μήνυση κατά της γερμανικής κυβέρνησης απαιτώντας αποζημίωση έξι δισεκατομμυρίων ευρώ, επειδή μετά το πυρηνικό ατύχημα στην Φουκουσίμα, η κυβέρνηση διέταξε το κλείσιμο των πυρηνικών μονάδων παραγωγής ενέργειας στο Κρούμελ και στο Μπρουνσμπούτελ στις οποίες η Vatenfall είχε επενδύσει χρήματα.[viii] Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς, ότι με τα όργανα διαιτησίας που συγκροτούνται στο υπερεθνικό επίπεδο να αποφαίνονται μαζικά υπέρ των εταιρειών, ακόμη και η ανάγκη απεμπλοκής από οικολογικά καταστροφικές πηγές ενέργειας όπως η πυρηνική, θα καταστεί οικονομικά ασύμφορη για τα μεμονωμένα κράτη και κατ’ επέκταση για τους υπηκόους τους που συνιστούν την φορολογική τους βάση. Στην περίπτωση αυτή, θα έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στην επιταχυνόμενη οικολογική καταστροφή που απειλεί να καταστήσει τον πλανήτη μη-βιώσιμο στο όχι πολύ μακρινό μέλλον, ή στην οικονομική καταστροφή των προλετάριων μέσω της υπερχρέωσης των μεμονωμένων κρατών. Σε κάθε περίπτωση, τα όπλα μαζικής καταστροφής που οι ελίτ κρατούν στα χέρια τους για να μας εκβιάζουν φαίνεται να πολλαπλασιάζονται, ενώ οι ταξικές άμυνες της κοινωνίας φαίνεται ολοένα ότι εξασθενίζουν.

[i] https://www.theparliamentmagazine.eu/articles/news/ttip-eu-parliament-vote-paves-way-new-isds.

[ii] Κ. Πολάνυι, Ο μεγάλος μετασχηματισμός (Νησίδες).

[iii] «Εκείνη την εποχή ιδρύονται τα πρώτα εργατικά σωματεία […]. Τα δικαστήρια αποφάνθηκαν ότι τα σωματεία ήταν συνωμοτικές οργανώσεις που είχαν σκοπό την παρεμπόδιση του εμπορίου και τα κήρυξαν παράνομα. Ένας δικαστής της Νέας Υόρκης επέβαλε πρόστιμο στα εικοσί πέντε μέλη μιας Ένωσης Εμποροραφτών, δηλώνοντας: ‘Σ’ αυτή την προνομιακή χώρα, η οποία διαθέτει νόμους και ελευθερία, ο δρόμος της προόδου είναι ανοικτός σε όλους… Κάθε Αμερικανός γνωρίζει ή θα έπρεπε να γνωρίζει ότι ο νόμος είναι ο καλύτερος του φίλος και ότι δεν έχει ανάγκη από τεχνητές μορφές προστασίας’ […]». Στο H. Zinn, Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών (Αιώρα), σελ. 250.

[iv] Marikana mine shootings revive bitter days of Soweto and Sharpeville, http://www.theguardian.com/world/2012/sep/07/marikana-mine-shootings-revive-soweto.

[v] Walmart Recruited FBI and Lockheed Intelligence Unit for Surveillance of Employee Union Activity, http://www.allgov.com/news/controversies/walmart-recruited-fbi-and-lockheed-intelligence-unit-for-surveillance-of-employee-union-activity-151127?news=857944.

[vi] TTIP/TPP: Ζήτω η παντοκρατορία των πολυεθνικών!, Άπατρις, Οκτώβριος – Νοέμβριος 2015.

[vii] In France, New Review of 35-Hour Workweek, http://www.nytimes.com/2014/11/27/business/international/france-has-second-thoughts-on-its-35-hour-workweek.html?_r=0.  

[viii] Vatenfall sues Germany over phase-out policy, http://www.world-nuclear-news.org/C-Vattenfall-sues-Germany-over-phase-out-policy-16101401.html.

Continue reading

Άμεση Αποκατάσταση των Διπλωματικών Σχέσεων με τη Συρία – Άρση του Εμπάργκο κατά του λαού της Συρίας

Άμεση Αποκατάσταση των Διπλωματικών Σχέσεων με τη Συρία – Άρση του Εμπάργκο κατά του λαού της Συρίας
Για σχεδόν πέντε χρόνια οι παγκόσμιες δυνάμεις διάγουν έναν αιματηρό πόλεμο εναντίον της Συρίας.
Εξοπλίζουν τις “ισλαμικές” μισθοφορικές οργανώσεις και, με στρατιωτικούς συμβούλους, εκπαιδεύουν στην Τουρκία και την Ιορδανία τα μέλη των τρομοκρατικών οργανώσεων. Συγχρόνως, η Σαουδική Αραβία και άλλες μοναρχίες του Κόλπου, όπως συνέβη στο Αφγανιστάν τη δεκαετία του΄70, διαθέτουν δισεκατομμύρια δολαρίων για τη στρατολόγηση κι εξοπλισμό των δυνάμεων του “ισλαμικού κράτους” (Isis) και της Al Nusra (Αλ Κάιντα).
Σε όλα τα παραπάνω, σ’ αυτή τη διεθνή τρομοκρατία, ο λαός της Συρίας αντιστέκεται με όλες του τις δυνάμεις.
Η ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι τεράστια, γιατί συμμετέχουν σ’ αυτόν τον βρώμικο πόλεμο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε εμπάργκο στη Συρία το 2011. Σκοπός του εμπάργκο ήταν να παραλύσει η οικονομία της χώρας και να ωθήσουν το λαό στην εξέγερση εναντίον της κυβέρνησης, με όχημα την “αραβική άνοιξη”. Η ανθρωπιστική κρίση και η οικονομική ζημιά που υπέστη η χώρα και ο λαός της, ονομάστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση “μέτρο για τον εκδημοκρατισμό της Συρίας”. Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και η Τουρκία, σε συνεργασία και συντονισμό με τις ΗΠΑ:
  • πάγωσαν-δέσμευσαν τους λογαριασμούς καταθέσεων Σύρων πολιτών κι επιχειρήσεων στο εξωτερικό, ώστε να στραγγαλίσουν την οικονομία
  • απαγόρευσαν εισαγωγές πετρελαίου από τη Συρία, αλλά και οποιουδήποτε προϊόντος της χώρας κι οικονομικής συναλλαγής, απαγορεύοντας έτσι την εισαγωγή στη χώρα αγαθών κοινής ωφέλειας, όπως φάρμακα, παιδικές τροφές, ανταλλακτικά αγροτικών, ιατρικών και βιομηχανικών μηχανημάτων
  • απαγόρευσαν τις εξαγωγές στη Συρία για προϊόντα κι εργαλεία που σχετίζονται με τη διαβίωση του λαού, όπως θερμαντικά έλαια, υλικά κι ανταλλακτικά για την επεξεργασία πετρελαίου, υγροποίησης αερίου καύσης, με στόχο την πλήρη εξόντωση του λαού ώστε να εξεγερθεί
    Χωρίς βενζίνη και χωρίς ηλεκτρική ενέργεια η γεωργική παραγωγή, αλλά και η βιομηχανία τροφίμων, οι βιοτεχνίες κι η βιομηχανία αποτελούν γεγονότα πλήρους παράλυσης και καταστροφής.
Η οικονομία της Συρίας οδηγήθηκε στην καταστροφή. Ο πληθωρισμός στα ύψη, οι τιμές των τροφίμων διπλασιάστηκαν. Βέβαια οι πωλήσεις όπλων στους τζιχαντιστές από τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις (στην πρώτη θέση η Γαλλία) αποφέρουν τεράστια κέρδη και τα χρήματα προσφέρουν τα μοναρχικά δικτατορικά αραβικά καθεστώτα. Οι τρομοκράτες αποκεφαλίζουν με τη συμπαράσταση των “πολιτισμένων” δυτικών.
Ο λαός της Συρίας ζει μια τραγική κατάσταση που επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Σύρος πολίτης ζει μια τραγική κατάσταση. Τα παιδιά, οι γυναίκες κι οι γέροντες είναι τα περισσότερα θύματα αυτού του “εκδημοκρατισμού”.
H επιβολή πείνας σε έναν λαό είναι έγκλημα.
Το εμπάργκο απέναντι στη Συρία, ισοδυναμεί με άδικο πόλεμο κι είναι απάνθρωπη ενέργεια.
Το εμπάργκο τροφοδοτεί την τρομοκρατική δράση των τζιχαντιστών κι ο λαός της Συρίας πληρώνει με αίμα την ανεξαρτησία του:
  • 220.000 νεκροί
  • 1.000.000 τραυματίες κι ακρωτηριασμένοι
  • Περισσότεροι από 10 εκατομμύρια πρόσφυγες, για τους οποίους η Ευρωπαϊκή Ένωση προσφέρει κονδύλια, χρήματα των Ευρωπαίων φορολογούμενων, για αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, που η ίδια δημιούργησε και συντηρεί.
Σημειώνουμε ότι η Συρία είναι η μόνη χώρα στη Μέση Ανατολή, όπου:
– Λειτουργεί η κοινοβουλευτική δημοκρατία… Η βουλή δεν διορίζεται από τον μονάρχη, όπως συμβαίνει στα μοναρχικά σκοταδιστικά αραβικά καθεστώτα
– Τα κομμουνιστικά κι αριστερά πολιτικά κόμματα είναι νόμιμα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση…
– Η ανεξιθρησκεία είναι κατοχυρωμένη Συνταγματικά…
– Επίσης η Παιδεία είναι δημόσια και παρέχεται δωρεάν, όπως και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη…
Η Ελλάδα, παραδοσιακή φίλη και σύμμαχος της Συρίας, δεν περιορίστηκε στα παραπάνω. Αδιαφορώντας για τα εθνικά μας συμφέροντα και τις αδελφικές σχέσεις με τη Συρία:
  • Τον Δεκέμβρη του 2012, για τον “εκδημοκρατισμό” της Συρίας διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με τη χώρα κι έφτασε στο επαίσχυντο μέτρο της ΑΠΕΛΑΣΗΣ της πρέσβειρας της Συρίας από την Ελλάδα, αναγνωρίζοντας ως νόμιμο εκπρόσωπο του συριακού λαού τους “εξεγερμένους” αντικαθεστωτικούς!
  • Συμμετέχει στο μηχανισμό τρομοκρατίας και πολέμου, με την επωνυμία “Φίλοι της Συρίας”. Δηλαδή στις χώρες εκείνες που “εργάζονται” για την ανατροπή του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου Άσαντ. Και μάλιστα συνεργάζεται σ’ αυτό τον “οργανισμό” με το προτεκτοράτο του Κοσσόβου, το ψευδοκράτος της κατεχόμενης Κύπρου, τα Σκόπια με την ονομασία Μακεδονία… Κατάργησε ακόμη και την Επιτροπή Φιλίας Ελλάδας – Συρίας της Ελληνικής Βουλής, όταν αντικείμενο των Κοινοβουλευτικών Ομάδων Φιλίας της Βουλής είναι η ενίσχυση της κοινοβουλευτικής διπλωματίας σε διεθνές διμερές επίπεδο, καθώς και η προβολή και προώθηση των θέσεων της χώρας σε εθνικά και διεθνή θέματα…
Οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ κι η κυβέρνηση Τσίπρα, μπροστά στα κελεύσματα του διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν ανέλαβαν τις ιστορικές τους ευθύνες κι έβλαψαν την πατρίδα μας: Παράβλεψαν τις σχέσεις φιλίας και συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Συρίας. Την προσφορά της Συρίας στον αντιδικτατορικό αγώνα, τη σθεναρή στάση της απέναντι στην Τουρκία τον Μάρτη του ΄87, τις ελληνικές επιχειρήσεις που είχαν προνομιακή θέση στον κατασκευαστικό τομέα και θα μπορούσαν να έχουν σημαντικό ρόλο στην ανοικοδόμηση της Συρίας, τις εξαγωγές ελληνικών προϊόντων, τους πλέον των 2 εκατομμυρίων Ελληνορθοδόξων που προστατεύει η Συρία ανά τους αιώνες…
Ήρθε η ώρα μια ελληνική κυβέρνηση ν’ αναλάβει τις ευθύνες και να προχωρήσει στην Αποκατάσταση των Διπλωματικών Σχέσεων με τη Συρία και την Άρση του Εμπάργκο κατά του λαού της Συρίας. Επιπροσθέτως να θέσει ενώπιον των ευθυνών της την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνον έτσι μπορούμε να συνεισφέρουμε στην ειρήνευση της περιοχής.
Η συνέχιση και διατήρηση του απάνθρωπου εμπάργκο και η συνέχιση της διακοπής των διπλωματικών σχέσεων, σημαίνει: ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ!
* Υπογράφουμε και διαδίδουμε, για την Ειρήνη, το λαό της Συρίας, την Ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τον ελληνικό πολιτισμό και τις παραδόσεις μας.
Επιτροπή για την Ειρήνη και τη Φιλία μεταξύ Ελλάδας – Συρίας
Gallery

Φάκελος Χρυσή Αυγή στο XYZ Contagion – Ολες οι έρευνες και τα άρθρα

XYZ Contagion

Εν όψει της δίκης της ναζιστικής συμμορίας, που ξεκινάει σε λίγες ώρες, εν όψει και της 5ης μεγάλης έρευνας που πρόκειται να δημοσιευτεί σε λίγες μέρες στη σειρά “Η Χρυσή Αυγή: Νέα στοιχεία – Σειρά άρθρων: Χρυσή αυγή: Οσα θέλει να κρατήσει κρυφά #xx” -και αφού πολλοί φίλοι και επισκέπτες μας το ζήτησαν-, παρουσιάζουμε εδώ μια αναδρομή στις έρευνες του XYZ Contagion με αντικείμενο την εγκληματική οργάνωση που φέρει το μανδύα πολιτικού κόμματος. Προηγουμένως, ένα μικρό σχόλιο για την επίκαιρη ανακάλυψη της Μαρίας Ψαρά και του Λευτέρη Μπιντέλα.

Ομορφιές!!! Και γέλωτες!!! Για να δούμε, θα σας κοπεί τώρα το γέλιο, για να δούμε ... Ομορφιές!!! Και γέλωτες!!! Για να δούμε, θα σας κοπεί τώρα το γέλιο, για να δούμε …

Στο βίντεο που αποκάλυψε το Εθνος σήμερα

υπάρχει ένα σημείο της ομιλίας του φρενοβλαβούς υπεύθυνου πολιτικής οργάνωσης ΤΟ Σαλαμίνας Παπαδημητρίου Μιχαήλ (από τα πιο φανατικά παλιά στελέχη, ήταν ο ένας από τους 4 που έβαλε ο Καρατζαφιόζος στο ψηφοδέλτιο στις νομαρχιακές του 2002) που…

View original post 2,768 more words

Στα χέρια πολυεθνικών τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Στα χέρια πολυεθνικών τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών

 Σοκ από τις συνθήκες κράτησης της αγγλικής Αμυγδαλέζας – Το κράτος έδωσε 85 εκατ. λίρες στην μεγάλη ιδιωτική εταιρία Serco για την διαχείριση του κέντρου κράτησης μεταναστών – Καταγγελίες για βιασμούς και βασανισμούς, απάνθρωπες οι συνθήκες – Συγκλονίζουν οι φωνές κρατουμένων: “Για την εταιρία έχουμε συγκεκριμένη τιμή, είμαστε κομμάτι μπίζνας εκατομμυρίων και ο πόνος μας είναι το κέρδος της εταιρίας” – Μουγκό το κράτος

ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΑΛΟΥΠΗΣ

 

Οι μετανάστες που αιτούνται άσυλο σε μια χώρα σημαίνουν διαφορετικά πράγματα για διαφορετικούς ανθρώπους. Για τις μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες, όμως, κάποιες φορές η… διαχείρισή τους σημαίνει απλώς μεγάλα κέρδη!
Η Βρετανία βρίσκεται εν μέσω αντιγνωμιών και πανικού λόγω της αθρόας εισροής μεταναστών στη χώρα. Υπό το βάρος των πιέσεων ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον δήλωσε προχθές στους Sunday Times ότι «Θα απαγορεύσω τα επιδόματα για τους μετανάστες της ΕΕ». Αυτή, όμως, μάλλον δεν θα είναι…

View original post 1,287 more words