Η διαστροφή της ελεύθερης επιλογής

Aπό το 24grammata.com

γράφει ο  Στέλιος Μοίρας1

Η δημοκρατία, ως ένας φαντασιακός θεσμός αλλά και ως μια ιστορική προσπάθεια παρουσιάζει πάντα την ροπή να καταλύεται, κι αυτό διότι μόλις αποκτήσει κάποια από τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που της αποδίδονται, η φυσική συνέχεια είναι αυτά να φθαρούν, να διαστρεβλωθούν και τέλος να αμφισβητηθούν από τους ίδιους τους αντιπροσώπους της, πιο συχνά ακόμη και από τους υπερασπιστές της. Το κυρίαρχο στοιχείο της (τουλάχιστον αυτό για το οποίο κυρίως διαφημίζεται) είναι η ελευθερία του πολίτη να επιλέγει για την αντιπροσώπευση του, για τα δικαιώματα του, για την κοινωνική ισορροπία της κοινότητας και του κράτους(και όχι του Κράτους)  μέσα από θεσμούς όπως οι εκλογές ή η διαμαρτυρία και αν και τοποθετούμε τα παραπάνω σαν γενικεύσεις κατά βάθος ξέρουμε πώς αποτελούν τον πυρήνα αυτού για το οποίο ο άνθρωπος ανακάλυψε και συνεχίζει να φαντασιώνεται τη δημοκρατία: η ελευθερία.

Continue reading

Advertisements

Ελληνική (ΜΜΕ) Δημοκρατία…

«Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου δεν υπήρξε ποτέ συμπαθής. Η ισχύς του ήταν προϊόν μιας πρακτικής που απένειμε ρόλους έξω από κάθε κανόνα συλλογικής αντίληψης της πολιτικής. Ουρανοκατέβατος, με προέλευση ασύμβατη με το ΠΑΣΟΚ, πολιτεύτηκε αλαζονικά και υπήρξε ανάλγητος ως υπουργός Οικονομικών. Παρά τον εξαιρετικό λόγο του, το ύφος της δημόσιας παρουσίας του υπήρξε απόλυτο, προκλητικό και συχνά εξοργιστικό.  ……………………………………… Σε αυτή την υπόθεση το μόνο που ξέρουμε σίγουρα πλέον είναι ότι τη λίστα δεν την «πείραξε» ο Βενιζέλος. Για όλα τα υπόλοιπα δεν ξέρουμε ακόμη την αλήθεια, απλά και καθαρά. Γιατί, όπως έλεγε ο Οσκαρ Ουάιλντ: «Η απλή και καθαρή αλήθεια σπάνια είναι καθαρή και ποτέ απλή».

tvxs

Οι δημοσιογράφοι του εγχώριου αστικού τύπου ,ερευνούν ,διερωτώνται και αποδομούν ,την πρόσφατη επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ για την εκκένωση της βίλα Αμαλίας από τις ομάδες των  «επικίνδυνων παραβατών». Είναι αξιόπιστα τα δελτία τύπου της ΕΛ.ΑΣ; Τι κρύβονταν πίσω από την επέμβαση της αστυνομίας;Γιατί ενόχλησε στα καλά καθούμενα μια εικοσαετής κατάληψη;Ήταν τελικά εστία ανομίας, ή απλά το κράτος δεν ανέχεται καμία απολύτως αντίδραση επικίνδυνη προς τα συμφέροντά του;Στο στούντιο έχουμε δύο από τους αθωωθέντες της υπόθεσης  για να μας πουν την δική τους άποψη για τα γεγονότα….

Όχι;

Continue reading

Το πιστόλι στον κρόταφο της Τζάκρη

Αυτή είναι η αστική δημοκρατία τους. Ένα πειθήνιο όργανο της οικονομίας τους.Πάει η οικονομία-καπιταλισμός καλά, γλέντια και χοροί μέχρι το ξημέρωμα. Σφίγγουν (ή τις σφίγγουν αν προτιμάτε)οι θηλιές κι αμέσως αρχίζει η νεκρώσιμη δοξολογία.

(Φυσικά το τρισάγιο που ακολουθεί τη δοξολογία δεν είναι  για όλους.)

Χιλιάδες εύλογα μεν,εκατοντάδες ορθές διαπιστώσεις αλλά στον επίλογο ένα πιστόλι σημαδεύει τον κρόταφο της Τζάκρη.Σε αυτή τη ζωή δεν υπάρχει εναλλακτικός δρόμος κι αν υπάρχει, δεν υπάρχει λόγος να τον διαβούμε τώρα.Ίσως σε μια άλλη ζωή χωρίς το πιστόλι στον κρόταφο της Τζάκρη.

Η Τζάκρη ούτε σουρωμένη είναι ούτε έχει τσακωθεί με την λογική. Μπορεί να είναι μια ακόμα μετριότητα που ανελίχθηκε από τα σπλάχνα της κομματικής νεολαίας του ΠΑΣΟΚ, μπορεί να είναι μια ακόμα φιλόδοξη καριερίστα, αλλά ψεύτρα ή τρελή στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι. Έτσι έχουν τα πράγματα όπως ακριβώς τα αφηγείται:Όταν η οικονομία τους δεν χωράει πια μερικά εκατομμύρια ανθρώπους(πρώην πολίτες-ψηφοφόρους-σοφός λαός) τότε και η δημοκρατία τους δεν χωράει άλλο τα προσχήματα  και πνίγεται μέσα στον πραγματικό της σκοπό.Η Μαφία δεν ανοίγει διαλόγους ούτε ψάχνει για λύσεις όταν κινδυνεύουν τα κεκτημένα της.

Ας απολαύσουμε την καλογραμμένη ομιλία της Τζάκρη λίγο πριν σημαίνουν οι καμπάνες του τέλους, γιατί στο μέλλον δεν θα έχουμε άλλες τέτοιες ευκαιρίες. Το δήλωσε άλλωστε και η ίδια πως την επόμενη φορά θα αγνοήσει το πιστόλι στον κρόταφο της. Την επόμενη φορά θα προτιμήσει την εναλλακτική καταστροφή, απ’ τον μονόδρομο της καταστροφής.