Σχετικά με τις κατάπτυστες δηλώσεις εργατοπατέρα «συνδικαλιστή» του ΠΑΜΕ

Το “Παγκάκι“ είναι ένας αυτοδιαχειριζόμενος ελεύθερος κοινωνικός χώρος που πήρε την πρωτοβουλία της οργάνωσης εκδήλωσης προκειμένου να κάνει γνωστή την προσπάθεια και να σταθεί αλληλέγγυος στους εργάτες της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, που παίρνοντας τον έλεγχο του εργοστασίου στα χέρια τους απαντούν με συλλογική δράση στην αδράνεια που βολεύει πολύ κάποιους, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο της κρίσης.

Προσπαθήσαμε να καταλάβουμε τι ενόχλησε το ΠΑΜΕ και προχώρησε στην καταγγελία αυτής της πρωτοβουλίας.

Οι ίδιοι οι εργάτες της ΒΙΟ.ΜΕ. δηλώνουν ότι δεν φιλοδοξούν να γίνουν επιχειρηματίες αλλά θέλουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια λειτουργώντας οι ίδιοι το εργοστάσιο χωρίς τους ιδιοκτήτες που το εγκατέλειψαν. Τονίζουν άλλωστε, ότι η επιτυχία της προσπάθειάς τους εξαρτάται από την αλληλεγγύη της κοινωνίας και θέλουν ο αγώνας τους να αποτελέσει παράδειγμα που θα απλωθεί στους εργασιακούς χώρους και σε όλη την κοινωνία.

Το Εργατικό Κέντρο Αρκαδίας προσφέρθηκε να φιλοξενήσει και να στηρίξει αυτή την εκδήλωση. Αυτό όμως που ενόχλησε το ΠΑΜΕ, δεν είναι ότι οι εργάτες θέλουν να γίνουν βιομήχανοι. Αυτό δεν μπορεί να το πιστεύει πραγματικά. Αυτό που τους ενοχλεί είναι ο αυτόνομος αγώνας των εργατών, με συνδικαλισμό από τη βάση που παρακάμπτει τους επαγγελματίες αντιπροσώπους και τους εργατικούς κομματικούς εργατοπατέρες. Με τη λογική τους οι εργάτες θα έπρεπε να περιμένουν στην ανεργία για το πότε θα ωριμάσουν οι συνθήκες και με την καθοδήγηση της φωτισμένης ηγεσίας να εγκαθιδρύσει τον επίγειο παράδεισο της γραφειοκρατίας όπου ως δια μαγείας θα λυθούν όλα τα προβλήματα.

Δε λέμε ότι το εγχείρημα της ΒΙΟ.ΜΕ θα λύσει το επαναστατικό ζήτημα σήμερα. Η διαφορά μας είναι ότι εμείς ευχόμαστε και προσπαθούμε να βοηθήσουμε να πετύχει, ενώ το ΠΑΜΕ το καταδικάζει εκ των προτέρων. Καταδικάζει δηλαδή την προσπάθεια να σταθούν οι εργάτες χωρίς αφεντικά. Πού ακούστηκε τέτοιο πράγμα – Χωρίς αφεντικά; Χωρίς καθοδηγητές; Εδώ υπάρχει ολόκληρο ΠΑΜΕ!

Αυτό που ενόχλησε είναι η εργατική αυτοδιεύθυνση που έχει σαν βάση της την άμεση δημοκρατία. Γιατί αυτό που θέλουν δεν είναι η απελευθέρωση της εργατικής τάξης αλλά η ηγεμονία της γραφειοκρατίας πάνω στην εργατική τάξη. Θέλουν να γίνουν αυτοί τα αφεντικά των εργατών.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΒΙΟ.ΜΕ. – ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ “ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ”

topagkaki

Advertisements

Επαναστατησέ με (ΚΚΕ) μωρό μου

Έλα ρε εργάτη τι περιμένεις. Μάλλιασε η γλώσσα των συντρόφων να σε παρακαλάνε από το πρωί μέχρι το βράδυ .Τόσα στελέχη πόσταραν τόσες χιλιάδες φιλοσοφικά δοκίμια πανεπιστημιακού επιπέδου για να σου δείξουν τον παράδεισο ,τόσα και τόσα συνέδρια για την μεγαλειώδη πάρτι σου,εσύ ,γιατί παραμένεις αμόρφωτος στόκος ;

Ρε εργάτη ,έλεος δηλαδή, δε κατάλαβες τίποτα από τις υπεραναλύσεις του κόμματος;Το παραμύθι της εκμετάλλευσης σου δε μπορεί να κρατήσει για μια ζωή,κάποια στιγμή πρέπει να φάνε ψωμί και οι άλλοι,μη κάνεις όμως καμιά μαλακία χωρίς να πάρεις την άδεια της κομμουνιστικής πρωτοπορίας .

Continue reading

Αντικομουνιστικό μίσος

Έχω πολύ καιρό να ασχοληθώ με το σήμα κατατεθέν του παγκόσμιου κομμουνισμού,το ΚΚΕ και συγκεκριμένα από την εποχή που οι ροπαλοφόροι εργατοπατέρες περικύκλωσαν το πατριαρχείο της δημοκρατίας,δέχτηκαν επίθεση από μαυροντυμένους κουκουλοφόρους και αντί να πάρουν στο κυνήγι τους κουκουλοφόρους, τσάκισαν στο ξύλο όποιον βρήκαν μπροστά τους. Έκτοτε διαμεσολάβησε ο δακρύβρεχτος θάνατος του κομμουνιστή ηγέτη της Β. Κορέας,για τον οποίο το κόμμα έστειλε μια πολύ συγκινητική επιστολή,η συντριβή του στις εκλογές, το γροθοκόπημα της Κανέλη και πολλά άλλα γεγονότα πριν φτάσουμε σήμερα στην μητέρα όλων των γεγονότων ,το γεγονός του γεγονότος ,το συνέδριο του κόμματος.

Continue reading

Ο ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟΣ ΜΠΟΝΑΜΑΣ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ 902-ΚΚΕ: ΑΛΛΟΙ 4 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

Είχαμε κάνει την πρόβλεψη ότι δε θα σταματούσαν το αντεργατικό τους όργιο. Και αυτοί δεν μας «απογοήτευσαν». Μονότονοι μέσα στον αντεργατισμό τους, 29 και 30 του Δεκέμβρη, ξαφνικά, όπως κάνουν εδώ και 1 χρόνο, παραδώσανε σε 4 συναδέλφους μας το «ραβασάκι» της απόλυσης. Ο ένας από αυτούς έχει παιδάκι 6 μόλις μηνών, αλλά φυσικά, όπως δείξανε κιόλας από τις πρώτες απολύσεις οι σκληρόψυχοι εργοδότες του 902-ΚΚΕ, δεν χολοσκάνε για τέτοιες «μικρολεπτομέρειες».

Το σκηνικό είναι στημένο και γνωστό. Από το Δεκέμβρη του 2010 μέχρι σήμερα, σε πλήρη διάσταση με τις διακηρύξεις περί «κοινωνικών κριτηρίων» και χωρίς καμία συζήτηση με τους εργαζόμενους, 35 άνθρωποι, ως επί το πλείστο οικογενειάρχες, πολλοί με μικρά παιδιά, έχουν «αποκεφαλιστεί» με μόνο κριτήριο το ότι δεν ήταν ρουφιάνοι και υποταχτικοί της διοίκησης του 902. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά όταν κάποιοι (εμείς) «τόλμησαν» να εκθέσουν ανοιχτά αυτό το ζήτημα διοργανώνοντας κινητοποίηση έξω από τις εγκαταστάσεις του σταθμού τον περασμένο Σεπτέμβρη, δέχτηκαν έναν οχετό συκοφαντιών από την εργοδοσία 902-ΚΚΕ.

η συνέχεια εδω