Ευρωμαρουλόδρομος:Η απάντηση στην πολιτιστική παρακμή του τόπου

Τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση;

Μια χαρούμενη δημοκρατική οικογένεια με στόχο την ηθική απογείωση του «είναι» σε ένα συνεργατικό -νομοτελειακό περιβάλλον διαρκούς αναζήτησης της αυτογνωσίας, ώστε το ηθικό πλέον άτομο να φτάσει μια ώρα αρχύτερα στον τελικό προορισμό του,τον παράδεισο.Ο κίνδυνος ωστόσο που παραμονεύει εξ αιτίας της γαιδουρινής  στάσης κάποιων να αγνοούν την πνευματική ολοκλήρωσή τους εμμένοντας σε παράλογα υλικά ατοπήματα,θα συζητηθεί αναλυτικά και στο επόμενο πεφωτισμένο eurogroup.

Continue reading

(ΜΜ)Εμέσματα

Η κοπέλα δούλεψε σκληρά. Το άβγαλτο αυτό παιδί(23 χρονών παιδί το μάθαμε και αυτό),έφαγε όλα της τα νιάτα στα γυμναστήρια και τους στίβους και για λίγες ναζιστικού περιεχομένου αφέλειες που έγραψε πάνω στο νεαρό της ηλικίας της ,γνώρισε το κακό πρόσωπο του ελληνικού κράτους(όλοι αυτοί δηλαδή που ένοιωσαν την καταστολή από πρώτο χέρι ,γνώρισαν το κράτος προδέρμ).Δούλευε καθημερινά χωρίς καμιά διακοπή και τιμωρήθηκε βάναυσα γιαυτό. Εκεί που οι συνομήλικες της διασκέδαζαν μέχρι πρωίας,αυτή έπρεπε να δουλεύει αργά μέχρι το βράδυ χωρίς να γνωρίζει τι θα πει διακοπές ή  ξεκούραση. Έκανε τόσες θυσίες κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της και στο τέλος τα έχασε όλα για μερικούς χαρακτήρες στο τουιτερ. Αν αυτά δεν είναι αδικία τότε τι είναι;

Τα παραπάνω είναι μερικές “στο πόδι” διαπιστώσεις για το πως αντιμετώπισαν , η φιλοναζιστική και με την βούλα πλέον καθεστωτική δημοσιογραφία,τα εθνικιστικά μπλογκς αλλά και οι φιλελεύθεροι υποστηρικτές των εταιρικών συμφεροντων ,τον αποκλεισμό της αθλήτριας του τριπλούν Παπαχρήστου από τους ολυμπιακούς αγώνες. Αν και οι διαπιστώσεις αυτές είναι βγαλμένες από την κούτρα μου ,για τον προφανή λόγο ότι έχω πολύ καλύτερα πράγματα να κάνω στη ζωή μου από το να αναμοχλεύω την προβλέψιμη ελληνική δημοσιογραφία(σιγά μη κάτσω να φιλοσοφίσω τα εμετουργήματα των δημοσιοκάφρων) ,εντούτοις πιστεύω ότι δεν θα διαφέρουν και πολύ απ την πραγματικότητα.

Αυτή η πραγματικότητα που φιλοδωρεί με ζαρτινιέρες ,κρατητήρια ακόμα και σφαίρες τους τρομοκράτες με τις δολοφόνες κουκούλες και χύνει άπειρο δηλητήριο σε οποιοδήποτε ταξικό αγώνα ,δε θα έχανε ποτέ τέτοιο λαχείο για να προβάλει με λύσσα τους “γρανιτένιους” αξιακούς κώδικες της,με τους οποίους φαίνεται να καυλώνουν στις 8 το βράδι χιλιάδες νοικοκυραίοι.Κατά την διάρκεια  της υπεράσπισης από τους συνηγόρους της ,υπερθεματίστηκαν στα σίγουρα:Το πόσο σεμνό και ταπεινό κοριτσάκι  ήταν,ο κρατικός Γολγοθάς που αντιμετώπισε κατά την προετοιμασία της,οι ατελείωτες ώρες προπόνησης στο γυμναστήριο και οι δεκάδες προσωπικές της στερήσεις.Όλα μια πεταμένη θυσία στο βωμό του πρωτοφανούς λαϊκισμού της αριστεράς(αρίστευσα έτσι;).

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος μάντης για να προβεί σε αυτές τις διαπιστώσεις,αρκεί και μόνο να κάνει τον κόπο ρίξει μια ματιά σε συνεντεύξεις παλαιότερων πρωταθλητών και πρωταθλητριών. Τόσο κοπιαρισμένες απαντήσεις σε αντίστοιχα κοπιαρισμένες ερωτήσεις ,μόνο στο χώρο της πολιτικής και του αθλητισμού μπορεί κάποιος να διαβάσει. Ίσως γιατί και οι δυο αυτοί χώροι εργάζονται για τα ίδια συμφέροντα και άρα ψωνίζουν και από την ίδια αγορά της επικοινωνιολογίας. Πόσοι τόνοι μελανιού άραγε να έχουν σπαταληθεί από τους δημοσιογράφους, στον ζήλο τους επάνω να προπαγανδίσουν την αξία του πρωταθλητισμού και των πλούσιων απολαβών που περιμένουν ένα χρυσό μετάλλιο, ή ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο. Όλοι οι πρωταθλητές είναι παιδιά που δούλεψαν σκληρά και πρέπει να ανταμειφθούν για αυτό,σε αντίθεση…

  Continue reading