Αρνησηκισμός

Πρωταπριλιά σήμερα και εύχομαι στους εορτάζοντες επαγγελματίες να ψοφήσουν πολιτικά το γρηγορότερο-όχι πως θα στεναχωρηθώ αν ψοφήσουν στ’ αλήθεια. Το ψέμα ως άλλη πειθώ, αποτελεί τη βάση της δημαγωκρατίας μας και θεμέλιο του σύγχρονου ελληνοχριστιανικού κράτους. Από τους εθνικιστικούς μύθους ως τις εξόφθαλμες παραχαράξεις της ιστορίας και από τα προεκλογικά προγράμματα ως τις μικρές ιστορίες της καθημερινότητας, γενιές και γενιές έχουν μεγαλώσει μέσα σε ωκεανούς ψέματος. Δεν είναι όμως το ψέμα καθεαυτό που προκαλεί εντύπωση, γιατί με αυτό έχουν μεγαλώσει και άλλοι λαοί,αλλα η άρνηση.

Η άρνηση είναι από τα βασικά γνωρίσματα του κάθε μαλάκα, δηλαδή του υποκείμενου που νομίζει ότι είναι έξυπνος και πιστεύει ότι απέναντι του έχει αποκλειστικά ομοειδείς μαλάκες, έτοιμους να χάψουν κάθε πιθανή και απίθανη δικαιολογία. Πάρτε για παράδειγμα την πιο γνωστή άρνηση όλων των εποχών το «αγάπη μου δεν είναι αυτό που νομίζεις».Ο/η αγαπητικός που πιάστηκε στα πράσα αντί να παραδεχτεί την πράξη του την αρνείται ,γιατί νομίζει ότι η απατημένη αγάπη του παρουσίασε στα καλά καθούμενα οξύ πρόβλημα όρασης , ονειρεύεται ξύπνια, είναι πιο χαζή από ένα μαρούλι,ή όλα τα παραπάνω μαζί.

Continue reading

Η ηλικία και η πολιτική απρέπεια…

Του Δημήτρη Σεβαστάκη*

Το καινούργιο ασημένιο σεντάν κοκάλωσε στην κεντρική συνοικιακή λεωφόρο. Η κίνηση μπλόκαρε. Βγήκε η περιπτερού και έδωσε την απογευματινή συντηρητική εφημερίδα. Το λεωφορείο από πίσω σφύριξε. Ο γέρος έβρισε. Θεωρούσε αδιανόητο να ανυπομονεί κάποιος 8 το βράδυ να γυρίσει σπίτι του. Κοίταζα τον ζαρωμένο αντιπαθητικό καρπό να ακουμπάει στο παράθυρο. Ρολόι με ασημένιο μπρασελέ. Φρίκη. Μου θυμίζει εφορία επί χούντας ή κάτι που έχει σχέση με αγορά χαρτοσήμων. Πόσα τετραγωνικά θα είναι το αυθαίρετό του; Πότε καταπάτησε μέσω συνεταιρισμού το οικόπεδο στη Λούτσα; Ποιο βράδυ του ’80 έριξε τα παράνομα μπετά; Πρέπει να μισώ τους γεννηθέντες το 1940; Αυτούς που μόλις προχθές, και εν μέσω κρίσης, εξήγαγαν 20.000 ευρώ στην Άπω Ανατολή ή τη Γερμανία αγοράζοντας στα 65 ή στα 70 τους καινούργιο αυτοκίνητο από το εφάπαξ; Αυτούς, που, θέλοντας να «προστατεύσουν» τη σύνταξή τους, το παλαιό δυάρι που νοικιάζουν σε Ρουμάνους, το οικόπεδο με το αυθαίρετο στη Λούτσα, το καινούργιο αμάξι euro 5, ψήφισαν τυφλά; Αυτούς που αψήφησαν τους φοιτητές, τους ντελιβεράδες, την κόρη μου, τους άνεργους διανοούμενους, τους νέους εργάτες, τις μονογονεϊκές ή στεγνές νέες οικογένειες;

Continue reading

Στο μυαλό ενός «κεντροδεξιού»

Από το eagainst.com

Στο κείμενο αυτό θα επιχειρήσουμε να διεισδύσουμε στον ψυχισμό ενός μέσου υποστηρικτή της λεγόμενης «κεντροδεξιάς» στον ελλαδικό χώρο.

Continue reading

Άκου, χρυσαυγίτη

Άκου, χρυσαυγίτη
όπως πιθανόν να καταλάβεις δεν απευθύνομαι στο μαυροτσούκαλο που παρουσιάζεται για φίρερ της οργάνωσής σου. Είναι γνωστή η υπόληψη που έχει στο διεθνές ‘’λευκό κίνημα’’ που τον αποκαλεί «μαύρο λίπος» (τάδε έφη Ρώσος φίρερ). Είναι γνωστή και η σχέση του με τις μυστικές υπηρεσίες, με στοιχεία από πρωτοκλασάτους της οργάνωσής σας που έπαψαν να είναι μέλη σας. Δεν απευθύνομαι στον άρειο  και πρώην υπαρχηγό σας, Περίανδρο, που επιχείρησε να εκτελέσει τον φοιτητή Δ. Κουσουρή το 98, στα δικαστήρια Ευελπίδων (είναι ακόμα στη φυλακή;). Δεν απευθύνομαι στον Χρ. Ρήγα που σας μάζευε στο μαγαζί του στον Άγιο Παντελεήμονα και ως βασική εργασία του ήταν η εκτέλεση συμβολαίων θανάτου (τα έχεις μάθει αυτά;). Δεν απευθύνομαι σε κάθε λογής εμπόρους όπως ο Παναγιώταρος ή ιδιοκτήτες γυμναστηρίου στα Χανιά ή συμβολαιογράφους από την Πάτρα ή κάθε λογής στελέχη με καβάντζες κι άκρες στην αστυνομία, στο στρατό, στη ‘’δικαιοσύνη’’ ή στα λεφτά της οικογένειας.
Απευθύνομαι σε σένα, το φτωχό, το νέο, τον κακομοίρη, που ενθουσιάζεσαι με τη ‘’ριζοσπαστική’’ ιδέα «εναντίον όλων» και στο τέλος χτυπάς ανελέητα φτωχούς και κακομοίρηδες μαύρους, μαλλιάδες κι άλλους «αριστεροαναρχοάπλυτους», κάνοντας υποκλίσεις σε όσους (και ξένους) συνεργάζονται με μαφίες και μπάτσους για τα ναρκωτικά, την πορνεία και τα όπλα ή κάνοντας έμμεσα πλάτη σε εμπόρους (και ξένους) που προστατεύονται από τα μορατόριουμ του συστήματος (μάθε κινεζικά και σκάσε, γιατί σε βλέπω πορτιέρη στην ελληνική china town). Γράφω σε σένα που είσαι πίσω από τα ΜΑΤ προστατευμένος κάθε φορά που ‘’συναντιόμαστε’’, που βγαίνεις με το σουγιά και σφάζεις. «Μπράβο συναγωνιστή» σου λένε και συ καμαρώνεις σα γύφτικο σκεπάρνι γιατί αναγνωρίζεται η δράση σου.  Όμως το «δεν θα αναλάβουμε ευθύνη» δεν σου το έχουν πει. «Εμείς θα λέμε ότι δεν τα κάναμε εμείς. Εσείς συνεχίστε να βαράτε, να μαχαιρώνετε». Μέχρι πότε όμως, νεαρέ, φτωχέ και κακομοίρη χρυσαυγίτη;
Άκου, χρυσαυγίτη
θα βρεθείς στη φυλακή (ως τελευταία τρύπα στο ζουρνά -για τα μάτια του κόσμου- από την αστυνομία που ενίοτε πιέζεται να συλλάβει και κάποιον από εσάς) αφού θα έχεις μαχαιρώσει διάφορους μελαμψούς, αριστερούς, κοσμοπολίτες, αναρχικούς, που ως γνωστόν «η γη δεν τους ανήκει» αλλά μόνο σ’ αυτούς που έχουν «αίμα και τιμή». Θα βρεθείς μονάχος, ολομόναχος (ομολογώ σε πολύ δύσκολες συνθήκες-έχεις μάθει για το πώς θα σε περιμένουν κάποιοι -δικαίως- στη φυλακή;) αδειασμένος από αυτούς που σου πιπίλισαν τα μυαλά για τον ιστορικό σου ρόλο, να καθαρίσεις τη γη. Το «αίμα και τιμή» σε εκείνες τις συνθήκες –πίστεψέ με- δεν θα σου φανεί καθόλου χρήσιμο.
Άκου, χρυσαυγίτη
επαγγελματικά δεν έχεις άλλη διέξοδο: ναρκωτικά, σωματεμπορία και «πόρτα» σε μαγαζιά. Ο χώρος στον οποίο ανήκεις αυτοχρηματοδοτείται από τον κόσμο της κακιάς νύχτας που αποτελεί εικόνα και ομοίωμά του. Ο σκληρός πυρήνας της αστυνομίας, του στρατού και της ‘’δικαιοσύνης’’  έχει αναπόδραστες σχέσεις με τον υπόκοσμο. Από επάγγελμα; Εντάξει! είναι τα ΜΑΤ, ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ αλλά πόσοι από εσάς θα προλάβουν και πόσους από εσάς θα προσλάβουν; Τι σας απόμεινε: Όπλα, ναρκωτικά, κάθε χρώματος γυναικεία σάρκα, λαθρεμπόριο, εκτελέσεις συμβολαίων θανάτου, μισθοφόροι σε στρατούς. Ξέρεις, όπως οι αμερικανιές που σου αρέσει να βλέπεις σαν διασκέδαση μετά το καθήκον σου να διαβάζεις τους λόγους του φίρερ Μιχαλολιάκου ή στα πιο κρυφά, το «ο αγών μου». Μόνο που οι ταινίες δεν είναι η πραγματική ζωή.
Άκου, χρυσαυγίτη
μιλάς για την Ελλάδα και δεν έχεις διαβάσει ούτε καν, ελληνική ιστορία από τις πηγές της. Διάβασε Σολομό (έστω τον «ύμνο εις την ελευθερίαν» που νομίζεις ότι ψέλνεις όταν γκαρίζεις τις δυο πιο γνωστές από τις στροφές του), διάβασε Ρήγα, Κοραή, διάβασε Κολοκοτρώνη, διάβασε Μακρυγιάννη. Διάβασε το τι έκαναν τα «τιμημένα» SS και η Βέρμαχτ που τόσο θαυμάζεις, στα ελληνικά χωριά, μαζί με τους ιδεολογικούς σου προγόνους. Μάθε για τα Καλάβρυτα, για το Δίστομο, για τα χωριά της Κρήτης για την Καισαριανή και για τόσα άλλα μέρη της Ελλάδας «σου» που εκτελεστήκαν χιλιάδες «συνέλληνές σου» από τα SS και τους ιδεολογικούς προγόνους σου, τα τάγματα ασφαλείας και τους χίτες. Μάθε για το λιμό στην κατοχή που οι θαυμαστοί εγκέφαλοι του εθνικοσοσιαλισμού καταδίκασαν τη χώρα «σου» να πεθαίνει στους δρόμους. Μάθε για τα βασανιστήρια της χούντας, για το Πολυτεχνείο που δεν αντέχεις να ακούς (επειδή σε μάθαν να παπαγαλίζεις για την ηθική φθορά μέρους της γενιάς του), για ότι έκαναν στη χώρα «σου» αυτοί οι αξιωματικοί που έκαναν «το λάθος» να μην μας εξοντώσουν όλους (ποιος από αυτούς τους έλληνες αξιωματικούς της Απριλιανής Χούντας καυχιόταν ότι ήταν στο ολοκαύτωμα τον Καλαβρύτων;-ψάξε). Μάθε για τους αρχαίους έλληνες αλλά από τα κείμενά τους. Διάβασε τους προσωκρατικούς, Αριστοτέλη, Πλάτωνα, διάβασε τους τραγικούς, τον Αριστοφάνη, διάβασε τους κυνικούς, τους στωικούς. Τέλος πάντων διάβασε κάτι από αυτούς-κι όχι για αυτούς. Διάβασε, πραγματικά, για ότι θαυμάζεις και μισείς ταυτόχρονα: για τις πολυεθνικές αυτοκρατορίες των Αλεξανδρινών χρόνων και του Βυζαντίου που διαψεύδουν κάθε προσπάθεια των ηλιθίων ‘’διανοουμένων’’ του «κινήματός» σας να ονοματίζουν ελληνικό κάθε ακύρωση της ελληνικής σκέψης που ως οικουμενική σκέψη εμπεριείχε τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία και την αμφισβήτηση.
Άκου, χρυσαυγίτη
θα σου τα έλεγα όλα αυτά μπροστά σου, αν μπορούσα να σου τα πω. Αν δεν φοβόμουν ότι θα με σκοτώσεις ή θα με στείλεις στο νοσοκομείο όπως συνηθίζεις με τους εχθρούς που έχεις στο άδειο σου κεφάλι. Είσαι σχεδόν πάντα κρυμμένος πίσω από τα ΜΑΤ, με τις φαλτσέτες έτοιμες να μου βγάλουν τα εντόσθια. Είσαι πάντα οπλισμένος με ρόπαλα και μαχαίρια κι έτοιμος να μου ανοίξεις το κεφάλι. Αναρωτιέμαι αν ποτέ φτάσουν σε εσένα αυτά που σου γράφω αλλά δεν έχω άλλο τρόπο να σου τα πω.
Άκου, χρυσαυγίτη
δεν είσαι εσύ ο μεγαλύτερος κίνδυνος ούτε φοβάμαι ότι θα δημιουργήσεις κίνημα, πέρα από τις ψήφους στα τυφλά που θα βγάλουν τους αρχηγούς σου, βουλευτές. Ξέρω όμως ότι αν δεν βάλεις τον πισινό σου κάτω, να διαβάσεις και να σκεφτείς, θα σε έχω οπλισμένο απέναντί μου, έτοιμο να με καθαρίσεις.
Και να ξέρεις ότι δεν θα κλάψει μόνο η μάνα μου.
Ο συμμαθητής σου, ο παλιός σου φίλος, ο γείτονάς σου, 
ο ξάδερφός σου, ο αδελφός σου, ο συγγενής σου, 
ο άνθρωπος της διπλανής σου πόρτας