“Εξωτερικό,εύρεση εργασίας”

Απο το μπλογκ farmakoglwssa-kirki.blogspot
Καλησπέρα Κιρκη, σε διαβάζω συχνα, με βρίσκεις σχεδόν σύμφωνο σε όσα γράφεις. Φιλική συμβουλή, μην ασχολείσαι και τόσο γιατί το μόνο που θα καταφέρεις είναι να χαλάσεις την ζαχαρένια σου.Αυτοι ήρθαν για να μείνουν, να τα ξεπουλήσουν όλα και μετά να την κοπανήσουν.

Τέλος πάντων…μιας και έγραψες για τους Ελληνες της Γερμανιας… πάρε και μια μικρή ιστοριούλα για το πώς ήρθα εδώ.Και πώς πολλοί,άνθρωποι χωρίς τίποτα,χωρίς γονεις και χωρίς σπίτι,σηκώθηκαν και έφυγαν και βρήκαν εδώ μια κατάσταση διαφορετική απο κάποιους Ελληναράδες…

Κάποτε κάποιος πρέπει να γράψει για την ολη μαφία που επικρατεί,ειδικά τώρα που πολλοί θέλουν να φύγουν.

Πριν απο 3 περίπου χρόνια λοιπον,αποφάσισα να πάρω τον δρόμο της μετανάστευσης.Στα 28 χρόνια πλέον,και νιώθοντας ίσως πολύ “γέρος” για να το παλέψω ακόμα,άφησα το σπίτι που νοίκιαζα στην Θεσσαλονίκη επι 10 χρόνια μόνος μου(μαύρα πάντα και χωρίς αποδείξεις και για το οποίο ,για να το συντηρώ εργαζόμουν σε 2 δουλειές παραμελώντας τις σπουδές μου),έδωσα-χάρισα τα υπάρχοντά μου,πακέταρα μια βαλίτσα και με 170 ευρώ στην τσέπη μπήκα στο αεροπλάνο και έφυγα για την Γερμανία.
Μα πώς; Μα με τις περίφημες “εταιρίες” ευρέσεως εργασίας,που τον τελευταίο καιρό έχουν ξεφυτρώσει σαν τα μανιτάρια στην Ελλάδα.

Με ένα απλό “γκουγκλάρισμα” και θέμα “εξωτερικό,εύρεση εργασίας”,εμφανίζονται εκατοντάδες αποτελέσματα.Απο “γραφεία”,άλλο τίποτα.Το Ελληνικό επιχειρηματικο δαιμονιο είναι παντού.

“Γραφεία” στην Γερμανία,στην Ολλανδία,στην Αθήνα,στα Γραβενά,στην Κοζάνη,στην Καβάλα,στην Θεσσαλονίκη…οπότε και άρχισα τις πρώτες επαφές με ένα γραφείο στην Γερμανία,που μου ζήτησε να στείλω με φαξ αντίγραφο της ταυτότητάς μου, να συμπληρώσω κάτι φόρμες με τις γνώσεις μου και να αποστείλω με mail φωτογραφίες της…αρχοντιάς μου,καθώς και με ένα “γραφείο” στην Θεσσαλονίκη,το οποίο και τελικά προτίμησα μιας και ήταν… κοντά.

Η διαδικασία απλή.Καλείς στο τηλέφωνο,που είναι διαρκώς κατειλημενο,το σηκώνει η δεσποινίς,δίνεις τα στοιχεία σου,μπαίνεις σε μια λίστα και περιμένεις.

Βέβαια,επειδή πλέον δεν είχα καν σπίτι και με φιλοξενούσε φίλος,δεν μπορούσα να περιμένω.Πήγα απο το “γραφείο” που βρίσκεται σε κεντρικό δρόμο της πόλης,ανέβηκα τα σκαλιά και άρχισα την κουβέντα με την “γραμματέα”.

Αφού μου είπε οτι στην λίστα είμαι number 257,την παρακάλεσα να μου δώσει λίγο προτεραιότητα,εφαρμόζοντας το γνωστό Ελληνικό κόλπο “σου κάνω τα γλυκά μάτια”. Μου ανέλυσε επίσης το που θα δουλεύω,“τα λεφτά θα είναι περίπου 1000,1100, ασφάλιση,όλα”.
Πίσω βέβαια απο μια πόρτα με τζαμαρία,ήταν η αφεντικίνα που όταν περπατούσε ,κουδούνιζε σαν λατέρνα απο τα χρυσαφικά που φορούσε.Έφυγα απο το “γραφείο” και μια Τρίτη με καλεί η γραμματέας,με βάζει σε ανοιχτή ακρόαση με το μελλοντικό μου αφεντικό στο Μόναχο ,που στα περιγράφει όλα ρόδινα και όμορφα,και την Πέμπτη βρίσκομαι ήδη στο αεροπλάνο.

Φτάνοντας στο Μόναχο,σε παραλαμβάνει το αφεντικό απο το αεροδρόμιο,και στο δρόμο μέχρι το griechisches restaurant,αρχίζεις και εντυπωσιάζεσαι απο τις όμορφες εικόνες που αντικρύζεις,μέσα απο τα φιμέ τζάμια του Jeep του αφεντικού.
Φτάνεις στο εστιατόριο,αφήνεις τα πράγματά σου στο διαμέρισμα που βρίσκεται συνήθως πάνω(ή και κάτω…) απο το εστιατόριο,γνωρίζεις τους 3-4 συγκατοίκους σου και …βουρ στον πατσά.Φοράς την ποδιά σου και αρχίζεις την λάντζα.

Ο μισθός στα 900ευρώ ταρίφα,απο τα οποία τον πρώτο μήνα τα 450 πάνε στην προμήθεια του “γραφείου”,ανασφάλιστος,αδήλωτος,12 και πολλές φορές 15-16 ώρες την ημέρα,7 μέρες την εβδομάδα.Θα μου πείς,τί περίμενες;

Ίσως είχα αυταπάτες,ίσως η νοοτροπία μου είναι διαφορετική,καθώς δεν ήρθα εδώ για να βγάλω λεφτά και να γυρίσω Ελλάδα χαρίζοντας πλούσιες Γερμανικές σοκολάτες στα ανήψια μου και δείχνοντας το νέο μου iPhone στο χωριό,ήρθα εδώ για να ζήσω σαν άνθρωπος!

Και αυτό δεν το καταλαβαίνουν οι “εστιάτορες” εδώ,οι οποίοι,εκμεταλλευόμενοι την κατάσταση στην Ελλάδα.σου λένε “αν δεν γουστάρεις,γύρνα πίσω”.

Και λίγα λόγια για αυτούς τους “κυρίους”.

Οι περισσότεροι λοιπόν εξ’αυτών ,30άρηδες, παιδιά των πρώτων μεταναστών που ήρθαν το ’60 με ’70 στην Γερμανία,πολύ απλά τα βρήκαν όλα έτοιμα απο τους γονείς τους,που πλέον είναι “απόστρατοι” σε κάποιο εξοχικό στην Ελλάδα.

Τους “κυρίους” αυτούς μπορείς εύκολα στο Μόναχο να τους ξεχωρίσεις καθώς κυκλοφορούν με την τελευταία λέξη της μόδας,πίνουν τον καφέ τους διαβάζοντας παράλληλα με το iPad το “σπόρ του Βορρά” και λένε ιστορίες για το πόσο καλά τα πάνε,έχοντας το κλασσικό σύνδρομο του νεοΈλληνα οτι “είμαι ο καλύτερος,είμαστε φίλοι αλλα πίσω απο την πλάτη σου,θα σε θάψω”.

Ευχή τους είναι,ο εστιάτορας του επόμενου χωριού να φαλιρίσει ωστε να έχουν ακόμα περισσότερη δουλειά ή ακόμα και να επεκταθούν,πουλώντας “greek giros”(που μπαινοβγαίνει για 1 βδομάδα στην κατάψυξη) και “greek tzatziki”.

Στους μήνες που εργάστηκα σε αυτούς τους κυρίους,γνώρισα κόσμο και κοσμάκη.

20 χρονα παιδιά,που δεν είχαν τίποτα στην Ελλάδα και τα παράτησαν και έφυγαν να δουλεύουν μαύρα,ανθρώπους με 2 και 3 πτυχία ,με σπουδές,με γνώσεις,που επειδή δεν είχαν “μπάρμπα στην κορώνη τους”,αναγκάστηκαν να έρθουν στην Γερμανία.Παιδιά,που επειδή ζήτησαν τα αυτονόητα απο το “αφεντικό”(1 μέρα ξεκούραση,ασφάλιση-ο νόμος εδώ είναι αυστηρός σε αυτό το θέμα και κινδυνεύεις ακόμα και με διωγμό απο την χώρα),εκείνος τους πέταξε στον δρόμο απλήρωτους και τους είπε “δεν με νοιάζει τι θα κάνεις,πάρε αεροπλάνο και γύρνα πίσω”.
Και βέβαια,αυτοί οι “κύριοι”,σε όλες τις συζητήσεις,αναφέρουν πόσο “μπάχαλο” είναι η Ελλάδα,πόσο κοπρόσκυλα είναι οι Έλληνες,αλλα βέβαια,1 μήνα κάνουν τις διακοπούλες τους στην Ελλάδα φιγουράροντας με τα νέα gucci γυαλιά στον καφενέ του χωριού.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό οτι το 90% απο αυτούς προέρχεται απο συγκεκριμένη περιοχή της Ελλάδας(και μάλιστα κατα πλειοψηφία απο συγκεκριμένο χωριό),αλλα σχεδόν ποτέ δεν το λένε καθώς έχει κυκλοφορήσει πλέον βρώμα..

Όσον αφορά τις Ελληνικές κοινότητες,δυστηχώς πίστευα οτι ο σκοπος τους είναι να βοηθούν τους Έλληνες και ειδικά τους νέους,να παρέχουν κάποια προστασία..Δεν είναι τίποτα άλλο απο καφενέδες,με TFT οθόνες ,παππούδες να παίζουν πόκα,ο καφές 2,5ευρώ όταν έχεις πάει να ζητήσεις βοήθεια ενώ έχεις μείνει στον δρόμο,όλοι δεν ξέρουν,όλοι δεν γνωρίζουν αλλα βέβαια,θα σε πλησιάσει ο κυρ Κώστας και θα σου πει “έχω ένα σπίτι να σου νοικιάσω,στα 750 ευρώ,χωρίς συμβόλαιο βέβαια”…

Προσωπικά,δεν άντεξα αυτη την κατάσταση,πήρα ένα ρίσκο,τα παράτησα και έφυγα,έμεινα 3 βδομάδες σε hostel και 2 μέρες στον δρόμο ψάχνοντας να βγάλω μια άκρη,λίγο τυχερός θα έλεγα και για να μην σε κουράζω,μπήκα σε έναν δρόμο.

Αυτά τα ολίγα για τους Ελληναράδες εδώ.

Πριν μερικούς μήνες είχα και δικαστήρια με έναν αλλα ευτυχώς η υποθεση έκλεισε με εμένα κερδισμένο(αλλα χαμένο κατα 250ευρώ που ένας Ελληναράς μου έφαγε για να μου βρει σπιτι και εξαφανίστηκε…. )Δεν ξέρω αν έπραξα το σωστό και έφυγα,σε μια δύσκολη για την Ελλάδα εποχή που χρειάζεται τους νέους της.

Διαβάζω καθημερινά,βλέπω τι γίνεται με τους “αγανακτισμένους” ,πολλά λέγονται και πολλά δεν γίνονται,πολύ φοβάμαι οτι δεν θα αλλάξει τίποτα και απλά η χώρα θα συνεχίζει να βουλιάζει,συνεπαρμένη απο την νοοτροπία των “2 στρατοπέδων”,Ολυμπιακός-
Παναθηναϊκός, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ,ανθρωπος-χρυσαυγιτης κλπ…

Σε πολλά “ενημερωτικά” μπλογκς,οταν έχω εκφράσει την άποψη μου,βγαίνουν οι κλασσικοί εξυπνάκιδες,που πίσω απο το πληκτρολόγιο,και με τα λεφτά του μπαμπάκα και της μαμάκας,γράφουν “έφυγες,είσαι προδότης,ενισχύεις το τρίτο ράιχ” και διάφορα άλλα μαργαριτάρια,χωρίς να γνωρίζουν ,την προσωπική ίσως ιστορία του καθενός και οτι ίσως πολλοί άνθρωποι,που απλά δεν έχουν τίποτα(και τίποτα να χάσουν),τα μαζεύουν όλα και προτιμούν να φύγουν,οδηγούμενοι κυρίως απο το απλούστερο ανθρώπινο συναίσθημα,αυτό της επιβίωσης.

Οδός Αχαρνών

UPDATED

Η επίθεση των ναζί καναλιών κάθε απόγευμα στους μετανάστες, είναι συντονισμένη και απόλυτα στοχευμένη.Το έργο μας θυμίζει τους κύκλους της ιστορίας. Οι ομοιότητες ανατριχιαστικές. Πιασάρικο τώρα που μας τελείωσε η εγκεφαλική πλύση του psi και πρέπει να ξεκινήσει άμεσα ο εκφασισμός της κοινής γνώμης μέρες εκλογών που είναι. Απάνθρωπο ,αντιδημοκρατικό,μονόπλευρο δεν έχει σημασία για τα γαμημένα δημοσιογραφικά κτήνη. Δεν έφτανε όλη η νεοφιλελεύθερη βρωμιά που μας σκίζει καθημερινά με το έτσι θέλω ,ήρθαν και οι ναζιστικές πρακτικές να θυμίσουν τις θηριωδίες στις οποίες μπορεί να φτάσει μια κυβέρνηση . Άνθρωποι ταλαιπωρημένοι από τα χτυπήματα μιας ετεροκαθορισμένης μοίρας,πεινασμένοι,στοιβαγμένοι σε υπόγεια χωρίς καμιά στοιχειώδη άνεση,γίνονται τα εξιλαστήρια θύματα στον κυβερνητικό ολετήρα των ημερών. Μαζί τους και χιλιάδες ημεδαποί περιμένουν να πάρουν σειρά,αποδεικνύοντας πως δεν έχει καμιά σημασία η εθνικότητα,το χρώμα,η θρησκεία για τα συμφέροντα που ηγεμονεύουν. Σε μια χώρα που περήφανα διατυμπανίζει το trademark του πολιτισμού ,ο ίδιος ο πολιτισμός φαίνεται να αργοπεθαίνει.

Στον αντίποδα του εφιάλτη οι ονειρικές ορδές των αλλοδαπών με τα πεντακάθαρα ρούχα ,τις υπερσύγχρονες κάμερες και τα ευρώ στην τσέπη αντιμετωπίζονται ως το μάνα της οικονομικής σωτηρίας,ως το επιστέγασμα του καταναλωτικού πολιτισμού all in one στον οποίο πρέπει να βαράμε προσοχές και να χαμογελάμε με το ζόρι μη τυχόν και αυτός θυμώσει και δεν μας κάνει την τιμή να ξοδέψει τα πολύτιμα αργύρια του. Σχολεία υπό την καθοδήγηση πολιτισμένων δημοσιογράφων.με ένα ζεστό μύριο στην τράπεζα βεβαίως βεβαίως, υποδέχονται ορδές τουριστών όπως οι πρωτόγονοι υποδέχονταν τους πολιτισμένους λευκούς “σωτήρες” . Μια ολόκληρη χώρα περήφανα προτάσσει από την μια τη δουλική φιλοξενία της στο τουριστικό χρήμα και από την άλλη το στρατόπεδο συγκέντρωσης στην καταδιωκόμενη εξαθλίωση. Ακροδεξιά καθάρματα βγάζουν όλο το μίσος τους σε δυστυχισμένους ανθρώπους,αλλά υποτάσσονται σαν υπάκουα σκυλάκια στο κεφάλαιο απ’ όπου και αν προέρχεται.

Στο παραπάνω βίντεο μια τρανσέξουαλ τολμάει να βγει στις “επικίνδυνες” γειτονιές τις οποίες όπως  πληροφορούν τα κανάλια δεν μπορείς να διασχίσεις χωρίς την συνοδεία τουλάχιστον μιας διμοιρίας οπλισμένων μπράβων,για να αποδείξει πως αυτά που μας χωρίζουν είναι ασήμαντα μπροστά σε αυτά που μας ενώνουν.