Σ’ ευχαριστώ κύριε

Σ’ ευχαριστώ κύριε που μου χάρισες  μια πάνινη μπάλα για να παίζω στο χωματόδρομο, δίπλα σε έναν ομαδικό τάφο,

που δεν με έκανες έναν ακόμα γενοκτόνο,

που γλίτωσα τον λευκό θάνατο,

που μπορώ να ονειρευτώ ένα βολικό δωδεκάωρο στο ορυχείο,

που παράγω παπούτσια με γοργή χάρη για τα άλλα τα παιδάκια,

που δεν έγινα τροφή για τους γύπες ακόμα,

που μου άφησες μερικές δωρεάν σταγόνες νερό για να πιω,

που η μάνα μου θα πεθάνει απ’ την αρρώστια χωρίς να τυραννηθεί,

που τα ντουβάρια του σπιτιού γλίτωσαν από τον χθεσινοβραδινό βομβαρδισμό,

που σώθηκα από την αδέσποτη σφαίρα,

που βλέπω απ’ το παράθυρο του σπιτιού μου τα χαλάσματα.

Για όλες αυτές τις ειρηνευτικές διαδικασίες,

για τις εκατοντάδες ανθρωπιστικές σου αποστολές,

για τις δεκάδες συναυλίες,

για τα εκατομμύρια μολύβια και τετράδια που πούλησες.

Σ’ ευχαριστώ κύριε που με άφησες να ονειρευτώ,

το μέλλον μου ως σπουδαίος ολυμπιονίκης μέσα από την πολύχρωμη εικόνα της τηλεόρασης.

Advertisements

Κατσουράνη, βάλε αυτογκόλ!

eagainst.com

Ναι, το ξέρουμε πως η ελληνική κοινωνία, όντας βυθισμένη στην οικονομική, πολιτική και πνευματική μιζέρια, έχει ανάγκη από συλλογικές χαρές. Ναι, καταναλώσαμε κι εμείς δεκάδες μπύρες κολλημένοι στην οθόνη το 2004, ανεχόμενοι τον υστερικό σχολιαστή που κραύγαζε για το “πειρατικό”. Ναι, είμαστε κι εμείς μέρος της κοινωνίας του θεάματος, όσο κι αν παλεύουμε ν΄ απεξαρτηθούμε απ’ αυτό. Ναι, πράγματι, η πολιτική της Γερμανίας είναι αυτή τη στιγμή ο πιο σκληρός εκφραστής του Νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη. Ναι, συμμετέχουμε κι εμείς στην διαδικασία της αποδόμησης της ιδεολογίας αυτής που προτάσσει ως βασικό της γεγονός τη διάκριση ανάμεσα σε διευθυντές κι εκτελεστές, σε αφεντικά και υπαλλήλους, σε ολιγάρχες κι υπηκόους• της ιδεολογίας που προωθεί τον ατομικισμό, την διάλυση της κοινωνίας με την φτωχοποίησή της, ανάβοντας λαμπάδες στην “Ανάπτυξη” που δεν είναι τίποτα άλλο από δείκτες που μετρούν την παραγωγή πλαστικών σκουπιδιών. Ναι, μας τη σπάει η Μέρκελ, το ίδιο όμως και ο εθνικιστής Σαμαράς ή ο νεοναζί Μιχαλολιάκος. Ναι, τσατιζόμαστε όταν οι αυτόκλητοι οίκοι αξιολόγησης των χωρών μάς στέλνουν χαράτσια με ραβασάκια, το ίδιο όμως παθαίνουν κι οι αυτόκλητοι σεκιουριτάδες της Χρυσής Αυγής που μαχαιρώνουν με γνώμονα το χρώμα, την “τάξη” και την α-πολιτική άποψη. Αλλά αυτοί, οι τελευταίοι, όταν ακούν τον εθνικό ύμνο βλέποντας τα σώβρακα του Κατσουράνη, ηδονίζονται. Δεν ξέρουμε γιατί… αλλά εκεί είναι μια ακόμα διαφορά μας.

Continue reading